അഞ്ചുതെങ്ങ് കോട്ട

യാദൃശ്ചികമായി കാണുവാനിടയായ ഒരു ടെലിവിഷന്‍ പരിപാടിയിലൂടെയാണ് അഞ്ചുതെങ്ങില്‍ ഒരു പഴയ  കോട്ട ഉണ്ടെന്ന്  അറിയുവാന്‍  സാധിച്ചത്.സമീപ ഭാവിയില്‍ ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയ ,ചെറുതെങ്കിലും മനോഹരമായ ഈ കോട്ട ഒന്ന് സന്ദര്‍ശിക്കണമെന്ന് അപ്പോള്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ അതിനടുത്തുള്ള ചിറയിന്‍കീഴ്‌ ശാര്‍ക്കര ദേവീ ക്ഷേത്രത്തില്‍ വച്ച് നടക്കുന്ന ഒരു വിവാഹത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍  ക്ഷണം ലഭിച്ചു. മലയാള ചലച്ചിത്ര മേഖലയിലെ നിത്യഹരിത നായകനായിരുന്ന യശ:ശരീരനായ പ്രേം നസീറിന്‍റെ ജന്മ നാടായ ചിറയിന്‍കീഴ്‌ എന്ന സ്ഥലം തീവണ്ടിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഞാന്‍ അവിടെ പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.ശാര്‍ക്കര ദേവീ ക്ഷേത്രത്തില്‍ നിന്ന് വെറും നാല് കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ അഞ്ചുതെങ്ങിലെ കോട്ട നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്  എത്താം .വിവാഹവും ,സദ്യയും കഴിഞ്ഞ്   ഞങ്ങള്‍ കോട്ട കാണുവാനായി പോയി.

                                                ശാര്‍ക്കര ദേവീ ക്ഷേത്രം 

തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ചിറയിന്‍കീഴ്‌ താലൂക്കില്‍ പെട്ട കടലോര ഗ്രാമമായ അഞ്ചുതെങ്ങില്‍ ബ്രിട്ടീഷ്  ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയ്ക്ക്( EIC) വ്യാപരാവശ്യത്തിനായി ആറ്റിങ്ങല്‍ റാണി കല്‍പ്പിച്ചു നല്‍കിയ  സ്ഥലത്ത് AD 1695 ലാണ് കോട്ട നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടത്.  ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ നിന്നെത്തുന്ന കപ്പലുകള്‍ക്ക് സിഗ്നല്‍ നല്‍കാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കോട്ട  മലബാര്‍ തീരത്ത്‌ കമ്പനിയ്ക്ക് ആദ്യമായി ലഭിച്ച സ്ഥിരം താവളമായിരുന്നു .ആംഗ്ലോ മൈസൂര്‍ യുദ്ധത്തില്‍ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച ഈ കോട്ട കൂടാതെ ഒരു ഫാക്ടറിയും,കോടതിയും പണിയാന്‍ റാണി കമ്പനിക്ക് അനുവാദം കൊടുത്തിരുന്നു.വീണ്ടും റാണിയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി കൂടുതല്‍ സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ നേടുവാനായി സമ്മാനങ്ങളുമായി കമ്പനിക്കാരായ കുറേപ്പേര്‍ പോകുന്നതറിഞ്ഞു നാട്ടുകാരായ രാജ്യസ്നേഹികള്‍ അവരെ തടഞ്ഞു.’ഒട്ടകത്തിന് സ്ഥലം കൊടുക്കുന്നത്’ പോലെ ഇവര്‍ കയറിക്കയറി രാജ്യം കയ്യേറാതിരിക്കാന്‍ രാജാവിന്‍റെയും ,രാജ്യത്തിന്റെയും സംരക്ഷണ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തിരുന്ന നാട്ടുപ്രമാണികളും നാട്ടുകാരും കൂടി കമ്പനിപ്പടയെ ആക്രമിച്ചു കൊന്നൊടുക്കിയതിനു ശേഷം അവര്‍ കോട്ടയും ആക്രമിക്കുവാന്‍ തുനിഞ്ഞുവെന്നാണ് പറഞ്ഞു കേട്ടത്.ഭാരതത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരമായി ഈ പോരാട്ടത്തിനെ  വിശേഷിപ്പിച്ചു വരുന്നു.

                                       കോട്ടയുടെ പ്രവേശന കവാടം 

                                       കോട്ടയ്ക്ക്  സമീപമുള്ള ലൈറ്റ് ഹൌസ്

                                                      കോട്ടയുടെ ഉള്‍വശം 

                                                കോട്ടയുടെ ഉള്‍വശം 

                                      ഒടിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്ന മരത്തൂണ്

                             കോട്ടയുടെ പിന്‍ഭാഗം അറേബ്യന്‍ സമുദ്രം
സമുദ്രമുഖത്തേക്ക്  ഉന്നം വച്ച്  ഇരുപത് പീരങ്കികള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന കോട്ടയില്‍ ,നാന്നൂറ് ബ്രിട്ടീഷ്   പട്ടാളക്കാര്‍ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.കൂടാതെ കോട്ടയുടെ  പുറം മതിലിനും ഉള്ളിലെ മതിലിനും ഇടയിലായി എട്ടു പീരങ്കികളും സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നുവത്രേ. കോട്ടയില്‍ അവസാനം താമസിച്ചത്  John Tady Dyne എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് കാരന്‍ ആയിരുന്നുവെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു. 

മത്സ്യബന്ധനം ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗമാക്കിയ ഇവിടത്തെ ജനങ്ങള്‍ക്കായി  കോട്ടയോടു ചേര്‍ന്നു തന്നെ ഒരു പള്ളിയും,സ്ക്കൂളും പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നു.വളരെക്കാലം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്ന  കോട്ട ഇപ്പോള്‍ പുരാവസ്തു വകുപ്പ് ഏറ്റെടുത്ത് വൃത്തിയാക്കി “സംരക്ഷിത സ്മാരകമായി” പരിപാലിച്ചു വരുന്നു.കപ്പലില്‍ നിന്ന് സാധനങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന  ഒരു തുരങ്കം,പിന്നീട്  സ്ഥിരമായി  അപകടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നതിനാല്‍ ഇപ്പോള്‍ അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്,.കപ്പലുകള്‍ക്ക് വഴികാട്ടിയായി നിന്നിരുന്ന കൂറ്റന്‍ ലൈറ്റ് ഹൌസും ,പുല്‍ത്തകിടികളും, പൂച്ചെടികളും,തണല്‍ മരങ്ങളും,വള്ളിക്കുടിലുകളും വച്ച് പിടിപ്പിച്ച് മനോഹരമാക്കിയ കോട്ടയെ ആകെയൊന്നു ചുറ്റിക്കണ്ടു.മുകളിലേക്കുള്ള പടിക്കെട്ടുകള്‍ കയറി ചെല്ലുമ്പോള്‍ ദൂരെ അറേബ്യന്‍ കടലും,അരികില്‍ മുക്കുവ വസതികളും തെങ്ങിന്‍ നിരകളും കാണാം.കോട്ടമുകളില്‍ ഒരിടത്ത് മരം കൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ സ്തംഭം വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.വിശദ വിവരങ്ങള്‍ ചോദിച്ചറിയാന്‍ പറ്റിയ ആരെയും അവിടെയെങ്ങും കണ്ടതുമില്ല.വെയിലിന്റെ കാഠിന്യം കണക്കിലെടുത്ത്  ,ആ ചരിത്ര സ്മാരകത്തോട്‌ വിടപറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങി.   

20/08/2019

മാനസകൈലാസം

ചിത്രം കടപ്പാട് 

മാനസകൈലാസം

                                               -നന്ദ-

മനസ്സ്  ഒരു മനോഹരമായ സരസ്സാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്, ഹൈമവത ഭൂമിയില്‍ വിസ്മയങ്ങളുടെയും ,നിഗൂഢതകളുടെയും ചിന്താ സരണികള്‍ ഒഴുകിയെത്തുന്ന  മാനസ സരോവരം പോലെ.അരവിന്ദങ്ങള്‍ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന  മാനസപ്പൊയ്കയില്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന മോഹങ്ങളായ  കളഹംസങ്ങള്‍,സൂര്യരശ്മിയുടെ ചൂടിലും ശൈത്യ ധാവള്യ കാന്തി തൂകുന്ന ചന്ദ്ര രശ്മികളിലും ഓളം വെട്ടുന്ന മാനസ സരോവരം.അഴക്‌ വഴിയുന്ന ഉപരിതലം പോലെയാണോ അതിന്റെ അഗാധ തലങ്ങള്‍?          

          ഒരിക്കല്‍ ശ്രീ എം കെ രാമചന്ദ്രന്‍ സാറിന്റെ “ഉത്തര്‍ ഖണ്ഡിലൂടെ ,കൈലാസ മാനസ സരോവര്‍ യാത്ര” എന്ന പുസ്തകം വായിക്കാനിടയായി. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു,വെറും വായന മാത്രമായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം.ഹിമവല്‍ സാനുക്കളിലെ മഞ്ഞു പാളികളിലൂടെ ,ഉരുളന്‍ കല്ലുകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒറ്റയടിപ്പാതകളിലൂടെ ,അഗാധതയില്‍ അലറിക്കുതിച്ചൊഴുകുന്ന കാളീ നദിയെ  നോക്കാന്‍ ഭയന്ന്  ,മറുവശത്ത് ഉത്തുംഗ ശൃംഗത്തിന്റെ മറവിലൂടെ ഓരോ അടിയും വയ്ക്കുമ്പോള്‍ സഞ്ചാരിയുടെ മിടിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയം  സത്യത്തിന്റെ പൊരുളാണ്  തേടുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി. ഓംകാരമാകുന്ന ആത്മ ചൈതന്യം അറിയാന്‍ സ്ഥൂലശരീര ബോധത്തില്‍  നിന്ന് എത്രയോ ഉയരങ്ങളിലേക്ക്  പോകേണ്ടതുണ്ട്,!!! ശിവ പഞ്ചാക്ഷരി മന്ത്ര ബലത്തില്‍ ഓരോ അടിയും ശ്രദ്ധയോടെ ,ഭക്തിയോടെ ,പ്രകൃതിയുടെ കനിവിലാണ് മനുഷ്യന്‍ ജീവിക്കുന്നതെന്ന അറിവോടെ , ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളില്‍ മനസ്സര്‍പ്പിച്ച്   നിര്‍വ്വാണ സ്വരൂപനായ മഹാദേവന്റെ അരികിലേക്ക് ,ഒരു യാത്ര ,അതായത് എന്നിലെ ബോധസ്വരൂപനെ കണ്ടെത്തുവാനുള്ള ഒരു തീര്‍ത്ഥ യാത്ര,എത്ര മഹത്തരമായ ഒന്നാണത്. ഭസ്മാഭിഷിക്തനായ വിഭുവിന്റെ ഉടലില്‍ നിന്ന് അടര്‍ന്നു വീണതു പോലെ കൈലാസ ശിഖരങ്ങളില്‍  മഞ്ഞ്   ഉറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കാഴ്ച എത്ര മനോഹരമാണ് .തെന്നി നീങ്ങുന്ന ഹിമാനികളും ,വീശിയടിക്കുന്ന ശീതക്കാറ്റും , മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന പേമാരിയും,ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശിലാപാതങ്ങളും ,മണ്ണിടിച്ചിലും ,ചൈനക്കാരുടെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റവും,സരോവര തീരത്തെ ചതിക്കുഴികളും ,ഒറ്റപ്പെടലുകളും, സര്‍വ്വോപരി ഉറഞ്ഞു പോകുന്ന തണുപ്പും ഒക്കെ, അതി തീവ്രമായ ആത്മാന്വേഷണ വ്യഗ്രതയും,മനസ്സുറപ്പുമില്ലാത്ത തീര്‍ത്ഥാടകനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ പോന്നവയാണ്.വിനയാന്വിതനായി പ്രകൃതിയുടെ ഭാവവ്യത്യാസങ്ങളില്‍ ചകിതനാകാതെ മന:ശുദ്ധിയോടെ ,തണുത്തുറഞ്ഞ മാനസ സരസ്സില്‍ ശരീര ശുദ്ധി വരുത്തി ഉണ്മ തേടിയുള്ള പ്രയാണം സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ ആണെങ്കില്‍ പോലും ഊര്‍ജ്ജദായകമായി തോന്നുന്നു.

          “പൂര്‍വ്വജന്മ കൃതം സര്‍വം അവശ്യമുപഭുജ്യതെ”മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതായി രാമചന്ദ്രന്‍ സാറിന്റെ പുസ്തകത്തില്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചു.ഈ അടുത്ത കാലത്തായി പല ആശ്രമങ്ങളും ,സമിതികളും , സംഘടനകളും ,ഭക്ത സമൂഹങ്ങളും കൈലാസ യാത്ര പതിവാക്കിയിരിക്കുന്നു. ജൂണ്‍ ജൂലൈ മാസങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശനത്തിന് അനുയോജ്യമെന്ന് അറിയുവാനും കഴിഞ്ഞു.ഞാന്‍ അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരുമായി പലരും കൈലാസ സന്ദര്‍ശനം നടത്തിയിട്ടുള്ളതിന്റെ ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും കാണുവാന്‍ സാധിച്ചിട്ടുമുണ്ട് .പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ അതായത്  എന്റെയും, ഭര്‍ത്താവിന്റെയും പ്രായവും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും ഇങ്ങനെയൊരു യാത്രയ്ക്ക് തീരെ അനുകൂലമല്ല എന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് ആ ആഗ്രഹം മനസ്സോടെ അല്ലെങ്കിലും  ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ് .എന്നാലും ചില ദിവസങ്ങളില്‍ കൈലാസ ദര്‍ശനം എന്ന അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചേട്ടനോട് പറയും , നമുക്കൊന്ന് കൈലാസത്തില്‍ പോകാമെന്നേ.....അപ്പോള്‍  ചേട്ടന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയും ഇപ്പൊ പോണോ ,അതോ  ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞു പോയാലോ ,അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട  വൈകിട്ട് വെയില്‍ ആറിയിട്ടു പോയാലും  മതിയോ ? ഈ മറുപടിയില്‍ എല്ലാം അടങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ !!!          ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ഞാന്‍ മനസ്സുകൊണ്ട് കൈലാസത്തിലും ,മാനസ സരോവരത്തിലും എന്നേ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.രാമചന്ദ്രന്‍ സര്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദുര്‍ഘടമായ ഒറ്റയടിപ്പാതകളിലൂടെ,ഹിമാനികളിലൂടെ ,വന്യമായ ഹിമവല്‍ ശൈല സാനുക്കളിലൂടെ ,താഴേക്കുരുണ്ട്‌ വരുന്ന കൂറ്റന്‍ ശിലകള്‍ക്കരികിലൂടെ അലറിയൊഴുകുന്ന നദീ സൈകതങ്ങളിലൂടെ  നടന്നു നടന്ന് എന്റെ പാദങ്ങള്‍ മരവിച്ചു പോയതായി വായനയില്‍  തന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യമദ്വാറും, അപകടകാരിയായ ഡോള്‍മ പാസും പഞ്ചാക്ഷരിയുടെ ബലത്തില്‍ കയറിയിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്‌.പ്രാണവായുവിന്റെ കനം കുറഞ്ഞ ശൃംഗത്തില്‍ നിന്നു കൊണ്ട് ,പുരുഷനും പ്രകൃതിയും സമ്മേളിക്കുന്ന ഉത്തുംഗ കൈലാസത്തെ നമസ്കരിക്കുമ്പോള്‍, അര്‍ദ്ധനാരീശ്വര സങ്കല്‍പ്പമായ ശിവനും ശക്തിയും നിവര്‍ന്നെഴുന്നെല്‍ക്കാന്‍ കരുത്തു തന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

          പ്രൈമറി ക്ലാസ്സില്‍ സാമൂഹ്യപാഠം പുസ്തകത്തില്‍ മാനസരോവരവും , കൈലാസവും,മലയാളം പുസ്തകത്തില്‍  ’അസ്ത്യുത്തരസ്യാം ദിശി ദേവതാത്മ ഹിമാലയോ നാമ നഗാധിരാജ “ എന്ന കാളിദാസ മഹാകവിയുടെ പദ്യവും പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.അന്ന് എന്റെ ബാല്യ  മനസ്സില്‍ ,താമരയല്ലികള്‍ കൊത്തി ഉല്ലസ്സിക്കുന്ന അരയന്നങ്ങളുടെ വിഹാരകേന്ദ്രമായ മാനസസരോവരത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രം ഭാവനയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഈയിടെ എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ജയശ്രീ അവിടെ പോയിട്ട് കുറെ ചിത്രങ്ങള്‍ എനിക്ക് അയച്ചു തന്നു.എന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന,എനിക്ക് ചിരപരിചിതമായ മാനസ സരോവര  ദൃശ്യം തന്നെ ആ ചിത്രങ്ങളില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ സന്തോഷവും ഒപ്പം എന്റെ മാനസ നൈര്‍മല്ല്യ സലിലത്തില്‍ ,എനിക്ക് അപ്രാപ്യമായ ആ ദര്‍ശനം ഉള്‍ക്കാഴ്ച്ചയിലൂടെ പാര്‍വതീ പരമേശ്വരന്മാര്‍ നല്‍കി അനുഗ്രഹിച്ചതായും  തോന്നി.

          ദേവതാരു മരങ്ങള്‍ അതിരിടുന്ന ഹിമക്കൊടുമുടികളില്‍ നിന്നും അമൃതവാഹിനികളായി ഭാഗീരഥിയും,അളകനന്ദയും സരയൂനദിയുമൊക്കെ വെള്ളിപ്പാദസരങ്ങള്‍ പോലെ ഒഴുകി വീര്യമാര്‍ജ്ജിച്ചു ഭാരതഭൂമിയെ ഹരിതാഭമാക്കുമ്പോള്‍,അമാനുഷിക ശക്തിസ്രോതസുകളായ മഹര്‍ഷി വര്യന്മാര്‍ തപസ്സിലൂടെ നമ്മുടെ പവിത്രതയും,സംസ്കാരവും കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു.പര്‍വ്വത പാര്‍ശ്വങ്ങളില്‍ അന്നപാനാദികളും,നിദ്രയുമുപേക്ഷിച്ച്  എന്തിന്  പ്രാണവായു പോലും നിയന്ത്രിച്ച് ,നഗ്നപാദരായി,ലളിത ജീവിതം നയിക്കുന്ന ആ തപസ്വികളെ ആക്ഷേപിക്കുവാന്‍ ഇവിടെ അനേകരുണ്ട് , കൂടാതെ  അവരുടെ പേര് ചീത്തയാക്കുവാന്‍ കുറെ കഞ്ചാവ് സന്യാസിമാരും!! പക്ഷെ സത്യം ശിവമാണ് –അത് ആനന്ദമാണ് ,സൗന്ദര്യമാണ്,നിര്‍മ്മലമാണ് ആത്യന്തിക വിജയം സത്യത്തിനു മാത്രമായിരിക്കും.

          മനുഷ്യമനസ്സ് എന്താണെന്ന് അല്ലെങ്കില്‍ എങ്ങനെയാണെന്ന്  പറയാനും,അറിയാനും വളരെ വിഷമമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ ഒരു സരോവരത്തോട്‌ തന്നെ  ഞാന്‍ ആദ്യം ഉപമിച്ചതും .ശ്രീ എം കെ  രാമചന്ദ്രന്‍സാറിന്റെ പുസ്തകത്തില്‍  മാനസ സരോവരതീരത്ത് ധാരാളം ചതിക്കുഴികളുണ്ടെന്നും ,ആഴം കുറഞ്ഞ തീരപ്രദേശങ്ങളില്‍ അലകള്‍ ഞൊറിയിടുമ്പോള്‍ ,ഉളിലേക്കുള്ളിലേക്ക് ചെറിയ ഓളങ്ങള്‍ മാത്രമേ ദൃശ്യമാകൂ എന്നും  പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചില ദിവസങ്ങളില്‍ അവിടെ  അശരീരികളും, പൊട്ടിച്ചിരികളും, ആര്‍പ്പുവിളികളും, സംഭാഷണങ്ങളും മറ്റും ആട്ടിടയന്മാര്‍ കേള്‍ക്കാറുണ്ടെന്നും, അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ ഇരുണ്ട തടാകപ്പരപ്പിനു മുകളില്‍  അഭൌമ പ്രകാശവും അത്ഭുത പ്രതിഭാസവുമായ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ദിവ്യ വെളിച്ചം (Divine Light of Brahma) നിഴലിച്ചു കിടക്കുന്നത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ തീര്‍ത്ഥാടകരും ഉണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള അവസരങ്ങളില്‍ നായ്ക്കള്‍ ഓരിയിടാറുണ്ടെന്നും,ആടുകളും, യാക്കുകളും അസ്വസ്ഥകള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ടെന്നും ഞാന്‍ വായിച്ചറിഞ്ഞു. ജീവിതയാത്രയില്‍ ഒരോരുത്തരെ കാണുമ്പോള്‍ ,പലരുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ,വളരെ നല്ലവരെന്ന് കരുതിയിരുന്ന പലരുടെയും പൊയ്മുഖങ്ങള്‍ പല അവസരങ്ങളിലും കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ യദൃച്ഛയാ ഒരു സാമ്യം തോന്നി.എന്തിനോടെങ്കിലും ഒരു ആഗ്രഹം തോന്നിയാല്‍ ശാന്തമായിരുന്ന മനസ്സ്  പിന്നെ അത്  ഇതു വിധേനയും നേടാന്‍ പരിശ്രമിക്കുന്നു.ആശയുടെ വെളിച്ചം നിഴലിക്കുന്ന മനസ്സില്‍ തിരകള്‍ പെരുക്കുന്നു,പിന്നെ ചതിയോ,വഞ്ചനയോ ഏതു പ്രകാരവും അത് സ്വായത്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു,പരാജയപ്പെടുമ്പോള്‍ അട്ടഹസിക്കുന്നു, ആക്രോശിക്കുന്നു,അടിയിലൂടെ ചരടുകള്‍ വലിക്കുന്നു ,ബുദ്ധിയും ഓര്‍മ്മയും നഷ്ടപ്പെട്ട്  ജീവിതത്തിന്റെ ചുഴികളില്‍ പെട്ട് നട്ടം തിരിയുന്നു.രക്ഷിക്കൂ എന്ന് നിലവിളിക്കുമ്പോള്‍ രക്ഷനായി ചെന്നാല്‍ അയാളും ചുഴിയില്‍ പെട്ട് മുങ്ങി താഴും .ഭഗവദ്ഗീതയിലെ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തില്‍ 62,63 ശ്ലോകങ്ങളില്‍ ഇത്  ഭഗവാന്‍ അര്‍ജ്ജുനനോട് പറയുന്നുണ്ട്.

”ധ്യായതോ വിഷയാന്‍ പുംസ: സംഗ സ്തേഷുപജായതെ

സംഗാത് സംജായാതേ കാമ: കാമാത് ക്രോധോഭി ജായതേ.  (62)

ക്രോധാദ് ഭവതി സമ്മോഹ: സമ്മോഹാത് സ്മൃതി വിഭ്രമ :

സ്മൃതി ഭ്രംശാദ് ബുദ്ധിനാശോ ബുദ്ധിനാശാത് പ്രണശ്യതി.        (63)

       ഏതായാലും വലിയ ചതിക്കുഴികളിലൊന്നും വീഴാതെ ഇത്ര നാള്‍ ജീവിച്ചു,ആശ 

നശിച്ചാല്‍ ദു:ഖം അപ്രത്യക്ഷമാകും എന്ന ശ്രീ ബുദ്ധന്റെ ദര്‍ശനം ഞാന്‍ ശിരസ്സാ 

വഹിക്കുന്നു.  പുനര്‍ജന്മത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നതിനാല്‍ എന്റെ കൈലാസ ദര്‍ശനം 

ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ചില ഉല്‍ക്കടങ്ങളായ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ 

വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരും എന്നാണ് തോന്നുന്നത് .അതു കൊണ്ടാണ്  ആരംഭത്തില്‍ വ്യാസമുനിയുടെ വാക്യം ഉദ്ധരിച്ചത്.

ആശ്രയിക്കുന്നവരെ സഹായിച്ചും ,വിശ്വസിച്ചു ചവിട്ടുന്ന പാദങ്ങളെ ഉറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കെല്‍പ്പുള്ള അടിത്തറയോടെയും,സ്നേഹത്തിന്റെ നളിനകാന്തിയെഴും മാനസ്സപ്പൊയ്കയില്‍ സമസ്ത ലോക സൗഖ്യം എന്ന ആശാ ഹംസങ്ങള്‍ നീന്തിതുടിക്കട്ടെ.അങ്ങ് ദൂരെ പദ്മ ദളങ്ങള്‍ പോലെ നില്‍ക്കുന്ന ഹിമക്കൊടുമുടികള്‍ക്ക്  നടുവില്‍ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കൈലാസ ധാവള്യവും, ഔന്നത്യവും,അര്‍ദ്ധനാരീശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളും  കൈലാസികള്‍ക്കും ,ലോകവാസികള്‍ക്കാകെയും ലഭിക്കട്ടെ!!!

22/07/2017

                                           കനാല്‍ ക്രൂയിസ് -മണ്‍റോ തുരുത്ത്

                                          
                                             -നന്ദ-     അഷ്ടമുടിക്കായലും,കല്ലടയാറും അതിരിടുന്ന മനോഹരമായ ഗ്രാമം-തിരുവിതാംകൂറിന്‍റെ റസിഡന്‍റ് സായിപ്പായിരുന്ന കേണല്‍ ജോണ്‍ മണ്‍റോയുടെ സ്മരണാര്‍ത്ഥം നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുള്ള മണ്‍റോ തുരുത്ത്.കൊല്ലം ജില്ലയിലെ എട്ടോളം ദ്വീപുകളില്‍ പെട്ട,പതിമൂന്നു സ്ക്വയര്‍ കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രം ചുറ്റളവുള്ള ഈ ചെറിയ തുരുത്ത് സമീപ കാലത്താണ് ജനശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. പെരുങ്ങളം, പട്ടംതുരുത്ത്,പേഴംതുരുത്ത് തുടങ്ങിയവയാണ് മറ്റു ചെറു ദ്വീപുകള്‍. ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമായ മാവേലിക്കരയില്‍ നിന്ന് നാല്‍പ്പത്തി മൂന്ന് കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രം അകലെയുള്ള ഈ സ്ഥലത്തെ ചെറിയ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനിലൂടെ എത്രയോ തവണ കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു.വരിവരിയായി നില്‍ക്കുന്ന കേരവൃക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് ചുറ്റും കളം വരച്ചത് പോലെയുള്ള ചെറു തോടുകളും,അതില്‍ അങ്ങിങ്ങ് വിശ്രമിക്കുന്ന കൊതുമ്പു വള്ളങ്ങളും,.... അതല്ലാതെ വലിയ ആര്‍ഭാടങ്ങളോ ആകര്‍ഷണീയതയോ ഒന്നും പ്രകടമല്ലാതിരുന്ന ഒരു സ്ഥലം- കൊല്ലത്ത് നിന്ന് ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ ട്രെയിന്‍ ക്രോസ്സിങ്ങിനു പിടിച്ചിടുന്ന സമയത്ത് കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞ് അല്‍പ്പ നേരം ആ സ്റ്റേഷനില്‍ ചിലവഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.വലിയ പരിഷ്ക്കാരം ഒന്നും ഇല്ലാത്തൊരു സ്ഥലമെന്ന് അന്ന് തോന്നിയിരുന്നുവെങ്കിലും ഇന്ന് സ്ഥിതിയൊക്കെ മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു,ഗ്രാമം വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമായി ഉയരാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു,നന്നായിരിക്കട്ടെ, നമ്മുടെ നാടിന്‍റെ സൗന്ദര്യ സ്രോതസ്സുകള്‍ ലോകം അറിയട്ടെ..അങ്ങനെ നാം ഉയര്‍ച്ചയിലേക്ക് കുതിക്കട്ടെ!!!

ഈയിടെ കണ്ട ഒരു സുഹൃത്തിന്‍റെ വിവരണത്തിലൂടെയും, ടെലിവിഷന്‍ പ്രോഗ്രാമിലൂടെയുമാണ് മണ്‍റോ തുരുത്തില്‍ കനാല്‍ ക്രൂയിസ് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള കാര്യം ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞത്.വലിയ തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ ഒന്നും ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാല്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവിടേയ്ക്കുള്ള യാത്രാ പരിപാടി തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.കൊല്ലം ആസ്ഥാനമായുള്ള ടൂറിസം ഓഫീസുമായി (DTPC) ബന്ധപ്പെട്ട് വിശദ വിവരങ്ങള്‍ ആദ്യം തന്നെ അറിഞ്ഞു വച്ചു.കൊല്ലം ബസ് സ്റ്റാന്‍റിനടുത്തുള്ള പ്രധാന ഓഫീസില്‍ എത്തിയാല്‍ സഞ്ചാരികള്‍ക്ക് യാത്രയുടെ വിവിധ പാക്കേജുകള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്നതാണ്‌. രാവിലെ പതിനൊന്നു മണിക്ക് ആരംഭിച്ച് അഞ്ചു മണിയോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഹൗസ് ബോട്ട് സര്‍വ്വീസ് അവിടെ ലഭ്യമാണ്.കൊല്ലത്ത് നിന്നും പുറപ്പെട്ട് സാമ്പ്രാണി ഐലന്‍ഡ്‌,മണ്‍റോ ഐലന്‍ഡ്‌ ,അങ്ങനെ മറ്റനേകം ചെറു ദ്വീപുകള്‍ എല്ലാം ചുറ്റിക്കറങ്ങി അഷ്ടമുടിക്കായലിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് തിരിച്ചെത്തുന്നതിനു നാലു പേര്‍ക്ക് 6000 രൂപയും 18 ശതമാനം ടാക്സും ആണ് ചാര്‍ജ്ജ്. അതില്‍ കൂടുതലുള്ള ഓരോ ആള്‍ക്കും 400 രൂപ ഈടാക്കും.വെല്‍ക്കം ഡ്രിങ്ക്,മത്സ്യം,ചിക്കന്‍ ഇവ ഉള്‍പ്പെട്ട ഉച്ചഭക്ഷണവും  വൈകുന്നേരത്തെ ചായയും പലഹാരവും എല്ലാം ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നുണ്ട്.എന്നാല്‍ മണ്‍റോ തുരുത്തിലെ കനാലുകള്‍ തീരെ ചെറുതായതിനാല്‍ ഹൗസ് ബോട്ടില്‍ വരുന്ന സഞ്ചാരികളെ ചെറിയ വള്ളങ്ങളില്‍ കയറ്റി കനാല്‍ പ്രദിക്ഷണം നടത്തി വീണ്ടും തിരിച്ച് ബോട്ടിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടാണ് കായല്‍ യാത്ര തുടരുക..ജലയാത്രകള്‍ കൂടാതെ മറ്റ് പാക്കേജുകളും വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ക്ക് അവിടെ നിന്നും തിരഞ്ഞെടുക്കാം.ഒരു മുഴുവന്‍ ദിവസ പരിപാടിയില്‍ തത്കാലം താത്പര്യമില്ലാത്തതിനാല്‍,തുരുത്തില്‍ തന്നെ ഒന്നര വര്‍ഷം മുന്‍പ് തുടങ്ങിയിട്ടുള്ള സബ് ഓഫീസ്സിലേക്കാണ് ഞങ്ങള്‍ റെയില്‍ മാര്‍ഗ്ഗം പോയത്.എക്സ്പ്രസ്സ് ട്രെയിനുകള്‍ക്കൊന്നും സ്റ്റോപ് ഇല്ലാത്ത ആ ചെറിയ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോകാനായി പാസഞ്ചര്‍ ട്രെയിന്‍ ആയ മെമുവില്‍ കയറി യാത്ര തിരിച്ചു .ഒരാള്‍ക്ക് വെറും പത്തു രൂപ ടിക്കറ്റെടുത്താല്‍ നാല്‍പ്പത്തി അഞ്ചു മിനിട്ട് കൊണ്ട് മണ്‍റോ തുരുത്ത് റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്താം.യാതൊരു തിക്കും തിരക്കുമില്ലാത്ത ശാന്ത സുന്ദരമായ ഗ്രാമ പ്രദേശത്തെ സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയുള്ള ടൂറിസം സബ് ഓഫീസ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.ടൂറിസം ഓഫീസ്സിലേക്ക് പോകുവാന്‍സ്റ്റേഷന് സമീപത്തു നിന്ന് ഓട്ടോ റിക്ഷകളും,എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ സര്‍വീസ് നടത്തുന്ന ടൌണ്‍  ബസ്സുകളും  ലഭിക്കും.പോകുന്ന വഴിയില്‍ വച്ച് ടൂറിസം ഓഫീസില്‍ ട്രെയിനി ആയി ജോലി ചെയ്യുന്ന നിഖില്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഞങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നു പരിചയപ്പെട്ടു.തലേ ദിവസം കാര്യങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കാന്‍ വിളിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ എത്തുന്ന കാര്യം ചുമതലപ്പെട്ട ആള്‍ സബ് ഓഫീസിന്‍റെ ചാര്‍ജ്ജുള്ള ഇദ്ദേഹത്തെ അറിയിച്ചിരുന്നുവത്രേ. അതുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ വളരെ എളുപ്പമായി.

                   കല്ലടയാറ്

അമൃത സമാനമായ ജലം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കല്ലട ആറിന്‍റെ സമീപത്തു കൂടി കുളിര്‍ കാറ്റേറ്റു കൊണ്ടുള്ള നടത്തം കൊണ്ട് ഊര്‍ജ്ജസ്വലരായ ഞങ്ങള്‍ ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം നടന്ന് ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്ത് എത്തിയത് അറിഞ്ഞതേയില്ല.ചെറിയ തോടിന്‍റെ കരയിലുള്ള വളരെ ചെറിയ ഓഫീസില്‍ നിഖിലും,മെയിന്‍റനന്‍സ് സ്റ്റാഫായ ഒരു വനിതയും കൂടി ഞങ്ങളെ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. നിഖിലിന്‍റെ മേശയും കസേരയും കൂടാതെ,സന്ദര്‍ശകര്‍ക്കായി രണ്ടു കസേരകള്‍,കുറേ ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകള്‍,ഒരു ടി വി ,ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ആ ചെറിയ സ്ഥാപനത്തില്‍ പ്രധാനമായും ഉണ്ടായിരുന്നത്.പരമാവധി അഞ്ചു പേര്‍ക്ക് ഇരിക്കാവുന്ന ചെറിയ വള്ളങ്ങളില്‍ പത്തു മണിക്കാണ് ക്രൂയിസ് ആരംഭിക്കുന്നത്.നിഖിലുമായി കാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചിരിക്കെ, വെയില്‍ ഉറയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് യാത്ര ആരംഭിക്കാമെന്ന നിര്‍ദ്ദേശവുമായി തുഴക്കാരനായ സുദര്‍ശനന്‍ ചേട്ടന്‍ ആദ്യ യാത്രക്കാരായ ഞങ്ങളെയും കൊണ്ട് പോകാന്‍ തയ്യാറായി വന്നു.രണ്ടു മണിക്കൂറാണ് കറക്കം,ഒരാള്‍ക്ക്‌ 300 രൂപയാണ് ചാര്‍ജ്ജ്. ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകള്‍ വള്ളത്തില്‍ വച്ചിട്ട്,രണ്ടു തൊപ്പികളും തന്ന് യാത്രാമംഗളങ്ങള്‍ ആശംസിച്ചു കൊണ്ട് നിഖില്‍ ഞങ്ങളെ വള്ളത്തില്‍ കയറാന്‍ സഹായിച്ചു.ഉപ്പ് രസമുള്ള പച്ച നിറമുള്ള ജലത്തില്‍ വിശ്രമിച്ചിരുന്ന ആ ചെറു തോണി ഞങ്ങളുടെ പാദസ്പര്‍ശം കൊണ്ട് ചെറുതായി ഒന്ന്  ആടിയുലഞ്ഞപ്പോള്‍ കുറച്ചു ഭയം തോന്നാതിരുന്നില്ല.വേനല്‍ക്കാലം ആയിരുന്നെങ്കിലും ഭാഗ്യം കൊണ്ട് അന്ന് വലിയ വെയില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു,അല്ലെങ്കിലും യാത്ര തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ തോടിന് മുകളിലേക്ക്  ചെരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന മരക്കൂടാരത്തിനടിയിലൂടെ പ്രകൃതിയുടെ മനോഹാരിതയില്‍ ലയിച്ച് സുഖമായി പോകുവാനാകുമല്ലോ.

ടൂറിസം ഓഫീസും ബോട്ട് മാനും

ഒരു വലിയ കഴ വെള്ളത്തില്‍ ഊന്നി ബോട്ട് മാന്‍ ചേട്ടന്‍ വള്ളം മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.ഇരുവശങ്ങളിലും ഗ്രാമീണരുടെ ഭവനങ്ങളും,കാലിവളര്‍ത്തലും,കോഴി,താറാവ് കൃഷികളും കാണാമായിരുന്നു.നീന്തിവരുന്ന താറാക്കൂട്ടങ്ങളും,ചിറകു വിരിച്ചു വിശ്രമിക്കുന്ന നീര്‍ക്കാക്കകളും,മത്സ്യമെന്ന ഒറ്റ ഉന്നവുമായി ധ്യാനത്തിലിരിക്കുന്ന ബകങ്ങളും,കൊക്കിലൊതുങ്ങുന്ന എന്തിനെയും റാഞ്ചിയെടുക്കാനായി ചെറുവിമാനങ്ങള്‍ പോലെ പറക്കുന്ന പരുന്തുകളും സാധാരണ കാഴ്ചകളായിരുന്നു.മുളംകൂട്ടങ്ങളും,വള്ളിപ്പടര്‍പ്പുകളും എത്തി നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന തോടിന്‍റെ വശങ്ങളില്‍ പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങള്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞിരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ വലിയ വിഷമം തോന്നി.മാലിന്യ സംസ്കരണ സംവിധാനങ്ങളും ,മാനസികോന്നമനവും നിലവാരത്തിലെത്തിയാല്‍ മാത്രമേ നമ്മുടെ രാജ്യം പുരോഗമന പാതയില്‍ ചരിക്കാന്‍ പ്രാപ്തമാകൂ എന്നാണ് അനുമാനം,വൈകാതെ അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.

കക്ക,മത്സ്യങ്ങള്‍,കായലിലെ ചെളി എന്നിങ്ങനെ പല സാധനങ്ങളും  കയറ്റിയ ചെറു തോണികള്‍ തോട്ടിലൂടെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പോകുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.കല്ലുവിള ശ്രീകൃഷ്ണ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിനരികില്‍ കൂടി തുഴയൂന്നി പോകുമ്പോള്‍ നിറയെ കായ്കളുമായി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മരം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട് അതെന്താണെന്നറിയാമോ എന്ന് തുഴക്കാരന്‍ ചേട്ടന്‍ ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചു.ചതുപ്പ് നിലങ്ങളിലും,ജലാശയ തീരങ്ങളിലും വളരുന്ന അധികം വലിപ്പമില്ലാത്ത ഒതളം ആയിരുന്നു അത്.ഇതിന്‍റെ വിത്ത്‌,പട്ട,ഇല ഇവയെല്ലാം ഔഷധ ഗുണമുള്ളവയാണെങ്കിലും സെറിബെറിന്‍,ഒഡോളിന്‍,തെവറ്റിന്‍ എന്നീ വിഷവസ്തുക്കള്‍ ഇതില്‍ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതിനാല്‍ ഉള്ളില്‍ ചെന്നാല്‍ ച്ഛര്‍ദ്ദിയും വയറ്റിളക്കവും ഉണ്ടാവുകയും ക്ഷീണം മൂര്‍ച്ചിച്ച് മരണപ്പെടുകയും ചെയ്യും.പണ്ട് കാലങ്ങളില്‍ വിഷം വാങ്ങാന്‍ കയ്യില്‍ കാശില്ലാത്ത ആത്മഹത്യാ കുതുകികള്‍ക്ക് ഒതളങ്ങ ഒരാശ്വാസമായിരുന്നു.!!!!

                           ഒതളങ്ങ     

      

                 കല്ലുവിള ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രം

വേലിയേറ്റ സമയത്ത് കടലില്‍ നിന്ന് ഉപ്പുവെള്ളം കയറുന്നതിനാല്‍ തെങ്ങ് മാത്രമേ തുരുത്തില്‍ കൃഷി ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ,മറ്റൊന്നും അവിടെ വളരുകയില്ല എന്ന് ഞങ്ങളുടെ വഞ്ചിക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു തന്നു. തെങ്ങിന്‍ തടത്തിലിടാന്‍ വേണ്ടിയായിരിക്കാം ഒരാള്‍ ഒറ്റത്തോര്‍ത്തുമുടുത്തു കൊണ്ട് തോട്ടിലിറങ്ങി നിന്ന് ചെളി വാരി എടുക്കുന്നത് കണ്ടു,മറ്റൊരാള്‍ കായലില്‍ നിന്ന് വള്ളത്തില്‍ കുറേ ചെളി കൊണ്ടു വന്നിട്ടിരിക്കുന്നു.ഇവിടെയുള്ള മിക്ക വീട്ടുകാര്‍ക്കും സ്വന്തമായി വള്ളമുണ്ട്,മഴക്കാലത്ത് മാത്രമല്ല റോഡു സൗകര്യം ഇല്ലാതിരുന്ന കാലങ്ങളില്‍ തുരുത്തിനപ്പുറത്തുള്ള ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടാന്‍ ഈ വള്ളങ്ങളാണ് ഗ്രാമനിവാസികളെ അന്നൊക്കെ സഹായിച്ചിരുന്നത്. ആ ശീലം ഇപ്പോഴും തുടര്‍ന്നു പോകുന്നു പാവപ്പെട്ട ആ ദ്വീപ്‌ നിവാസികള്‍. 

പക്ഷിക്കൂടുകള്‍

            ചിറകു വിരിച്ചിരിക്കുന്ന നീര്‍ക്കാക്ക

തെങ്ങുകളിലും മറ്റ് വൃക്ഷ ശിഖരങ്ങളിലും കൂട് കെട്ടി പാര്‍ക്കുന്ന പക്ഷികള്‍ ആഹാരവുമായി വന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ,അതിര്‍ത്തിരേഖ കടന്നു വരുന്ന മറ്റു പക്ഷികളെ വിരട്ടി ഓടിക്കുന്ന താറാവുകളെയും,പരുന്തുകളെയും എല്ലായിടവും കാണാമായിരുന്നു.പന്നല്‍ എന്ന  ഫേണ്‍ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പെട്ട (Fern)ഒരു സസ്യവും,.മത്സ്യങ്ങളുടെ പ്രജനന പ്രക്രിയയില്‍ സാരമായ പങ്കു വഹിക്കുന്നതും,പരിപാലിക്കപ്പെടേണ്ടതുമായ കണ്ടല്‍ക്കാടുകളുടെ (Mangrove) ദൃശ്യവും തുരുത്തിന്‍റെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു.വലിയ വേരുകള്‍ ജലത്തില്‍ പിരിച്ചും ഉറപ്പിച്ചും മത്സ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു മണിമേട തന്നെ ഒരുക്കിയിരിക്കുകയായാണ് കണ്ടല്‍ക്കാടുകള്‍.

കണ്ടല്‍ ചെടിയുടെ വേരുകള്‍ പിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക

                     കണ്ടല്‍ ചെടി

കണ്ടല്‍ സസ്യങ്ങളുടെ മനോഹാരിത ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ട് അതിഗംഭീരയായ അഷ്ടമുടിക്കായലിനരികിലേക്കാണ് ഞങ്ങളുടെ യാത്ര. ഇതിനിടെ ഒരു ചാരക്കൊക്ക് പറന്നു വന്ന് ഞങ്ങളുടെ തോണിയുടെ മുന്‍വശത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചു.ഒരു ഗൈഡിനെ പോലെ അദ്ദേഹം കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ചിട്ട് എങ്ങോട്ടോ പറന്നു പോയി. പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം ഒഴിച്ചാല്‍ പൊതുവേ നിശബ്ദ സുന്ദരമായ ,അധികം ചൂട് അനുഭവപ്പെടാത്ത,ശാന്തമായ കനാലില്‍ കൂടി കുറെ നേരം അങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്തു.അഷ്ടമുടിക്കായലിന്‍റെ വിശാലമായ മാറിലേക്ക്‌ ഈ ചെറിയ ഊന്നു വള്ളത്തില്‍ പോകാന്‍ നിവൃത്തിയില്ലാത്തതു കൊണ്ട്,അതിന്‍റെ അരിക് പറ്റി  ആഴക്കൂടുതലില്ലാത്ത സ്ഥലത്തു കൂടി ഒന്ന് ചുറ്റിക്കറങ്ങി വീണ്ടും തോടുകളിലേക്ക് തന്നെ എത്തി.

           ചാരക്കൊക്ക്

തോടുകള്‍ക്ക് കുറുകെ ഉയരം കുറഞ്ഞ ചെറിയ പാലങ്ങള്‍ അങ്ങിങ്ങ് കാണാമായിരുന്നു.ദ്വീപ്‌ നിവാസികള്‍ക്ക് പെട്ടെന്ന് അക്കരെയിക്കരെ പോകുവാന്‍ വേണ്ടി  ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന ഈ ചെറു പാലങ്ങല്‍ക്കടിയിലൂടെ വള്ളം കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ നാം ബഹുമാനപുരസ്സരം തല താഴ്ത്തി വള്ളത്തില്‍ കുമ്പിട്ട്‌  ഇറങ്ങിയിരിക്കണം,അല്ലെങ്കില്‍ പാലം തലയും കൊണ്ട് പൊയ്ക്കളയും. ഇങ്ങനെ കുമ്പിട്ട്‌ കുമ്പിട്ട്‌ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍  കക്കവാരുന്നവരെയും ചൂണ്ടയിട്ടു മീന്‍ പിടിക്കുന്ന കുട്ടികളെയും, കോരുവല കൊണ്ട് മത്സ്യബന്ധനം നടത്തുന്നവരെയും കണ്ടു.

കോരുവലയുമായി ഗ്രാമീണന്‍

കുറെ സ്ഥലങ്ങളില്‍ മണ്ണിടിഞ്ഞു പോകാതെ കരയെ രക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ ഗവണ്മെന്‍റ് തന്നെ കയര്‍വലകള്‍ പാകി ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് നല്ലതായി തോന്നി.ഒരു സ്ഥലത്ത് പരമ്പരാഗത രീതിയില്‍ കയര്‍ പിരിക്കുന്നതിനുള്ള യന്ത്ര സാമഗ്രികള്‍ വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടുവെങ്കിലും ജോലിക്കാരെ ആരെയും തന്നെ കണ്ടില്ല.നല്ല നീളമുള്ള വള്ളമായതിനാല്‍ വളവുകളെടുക്കുമ്പോള്‍ വശങ്ങളില്‍ തട്ടീം മുട്ടീം ആണ് യാത്ര.ഒരു പ്രദേശത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ വശങ്ങളില്‍ നീല വലകള്‍(Net) കൊണ്ട് മൂടിയ മീന്‍ കുളങ്ങള്‍ ദൃശ്യമായി.അതൊന്നു കണ്ടാല്‍ കൊള്ളാമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പ്രവേശനം വേണമെങ്കില്‍ ഉടമസ്ഥന്‍റെ അനുവാദം വേണമെന്ന് സുദര്‍ശനന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു, മാത്രവുമല്ല നല്ല വെയില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ കുളത്തിലെ മത്സ്യങ്ങളെ കാണുവാനാകൂ...പോകട്ടെ അക്കാര്യത്തില്‍ തീരുമാനമായ സ്ഥിതിയ്ക്ക് ജലയാത്ര തുടരുക തന്നെ.യാത്രയ്ക്കിടയ്ക്ക് വള്ളങ്ങളുമായി വരുന്നവരും,ചെളി,കക്ക ഇവ വാരുന്നവരും,തോട്ടിന്‍ കരയ്ക്ക്‌ ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തിയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും എല്ലാം തുഴക്കാരന്‍ ചേട്ടന്‍റെ പരിചയക്കാരായിരുന്നു.

കയര്‍ പിരിക്കുന്ന യന്ത്രം- വള്ളം മുന്നോട്ട് പോയ്ക്കഴിഞ്ഞാണ് ഇതു കണ്ടത്,അതുകൊണ്ട് ,ചിത്രം വ്യക്തമല്ലെന്നറിയാം,ദയവായി ക്ഷമിക്കുക.

മീന്‍ കുളം     

വശങ്ങളില്‍ പന്നല്‍ ചെടികള്‍ കാണുക

തോടിന്‍റെ ഇരുകരകരകളിലും സഞ്ചാരികളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് ധാരാളം റിസോര്‍ട്ടുകളും,ഹോം സ്റ്റേകളും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.കുളങ്ങളില്‍ വളര്‍ത്തിയെടുക്കുന്ന മത്സ്യ വിഭവങ്ങള്‍ കൂടുതലും വിദേശീയരും സ്വദേശീയരുമായ വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ക്കായി പാകം ചെയ്യപ്പെടുകയാണെന്നും,വൈകുന്നേരമായാല്‍ സൂര്യാസ്തമയ ദര്‍ശനത്തിനായി ധാരാളം ആളുകള്‍ കായല്‍ യാത്രയ്ക്കായി വരുമെന്നും സുദര്‍ശനന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.മാത്രവുമല്ല റോഡു ഗതാഗതം പുരോഗമിച്ചതോടെ സഞ്ചാരികളുടെ വരവു വര്‍ദ്ധിക്കുക കാരണം അനവധി വന്‍കിട ഹോട്ടലുകളും,റെസ്റ്റോറന്‍റുകളും പ്രദേശത്ത് പുതുതായി പണിതുയര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും അയാള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.

                   റിസോര്‍ട്ടുകള്‍
കുശലങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരിടത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ കരയിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ തന്‍റെ വീട് കാട്ടിത്തന്നു.സാമാന്യം നല്ല വീട്,അപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജോലിയെപ്പറ്റി കൂടുതല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ തിരക്കി.മാസത്തില്‍ നാല് ഓഫ്‌ എടുക്കാം,കടും പച്ച നിറത്തിലുള്ള യൂണിഫോമും അത് കഴുകുന്നതിനുള്ള വാഷിംഗ് അലവന്‍സും, പതിനേഴായിരം രൂപ ശമ്പളവും കിട്ടും.മഴക്കാലമായാല്‍ സഞ്ചാരികള്‍ വരാത്തതിനാല്‍ ജോലിയുണ്ടാവില്ലെങ്കിലും ശമ്പളം കിട്ടുമെന്നും ഞങ്ങളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

കഥകളും കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് പ്രകൃതിമാതാവിന്‍റെ വാത്സല്യമനുഭവിച്ച് യാത്ര തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ സമയം ഏതാണ്ട് പന്ത്രണ്ട് മണി.വളരെ നല്ല ഒരു ദിവസം ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയ ടൂറിസം ഓഫീസിലെ എല്ലാവരോടും നന്ദി പറഞ്ഞ് അടുത്ത മെമുവില്‍ കയറി വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. 
സര്‍വ്വ ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും തന്‍റെ വാത്സല്ല്യ ദുഗ്ദ്ധം ചുരത്തി പരിപാലിക്കുന്ന മാതൃസ്വരൂപിണിയായ പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കുക, സംരക്ഷിക്കുക,ഒപ്പമുണ്ടാകുക....ബാക്കിയെല്ലാം താനേ വന്നു കൊള്ളും...

21/05/2019   

                                ---ഒരു ഷാര്‍ജ്ജ യാത്ര---

                  

                           - നന്ദ -

ദുബായ് എന്ന സ്വപ്ന ഭൂമിയിലേക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ യാത്ര വളരെ വിജയകരമായി പുരോഗമിക്കുന്ന സമയത്ത് ഷാർജ്ജ എന്ന സ്ഥലം കൂടി സന്ദർശിക്കുവാനുള്ള ഒരു അവസരം ലഭിച്ചു.  ഏതാനും ദിവസത്തെ താമസത്തിനിടയില്‍ ദുബായിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും കാണണമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന ഏതാണ്ടെല്ലാ  സ്ഥലങ്ങളും കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു . ദുബായ് ഫ്രെയിമും, ഡെസര്‍ട്ട് സഫാരിയും, അബുദാബി യാത്രയും കഴിഞ്ഞ യാത്രയിൽ ആസ്വദിച്ചിരുന്നതിനാൽ ഇത്തവണ  അതൊക്കെ സന്ദർശന പരിപാടിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി . മാത്രവുമല്ല മൂന്നു നാല് ദിവസത്തിനകം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടതായുമുണ്ടായിരുന്നു .ദുബായില്‍  ഒരു ശ്രീകൃഷ്ണ സ്വാമി ക്ഷേത്രമുള്ളതായി അറിയാമായിരുന്നു , അത് ഷാര്‍ജ്ജ യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ടാകാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു.     

ശാലിനിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ  ഷാര്‍ജ്ജയിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത് . ഞങ്ങൾ ദുബായ് സന്ദര്‍ശനം തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ മുതല്‍ അവളുടെ അമ്മ രമ ഞങ്ങളെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക്  ക്ഷണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടു ദിവസമായി അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലുന്നത് എപ്പോഴാണെന്ന് ഫോണില്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു അവര്‍. രണ്ടു ദിവസം അവരുടെ വീട്ടിൽ താമസിച്ച് എല്ലായിടവും ഒന്ന് ചുറ്റിക്കറങ്ങി കാണാമെന്നായിരുന്നു അവർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് . അങ്ങനെ ഒരു ക്ഷണം ലഭിച്ചത് ഒരു ഭാഗ്യമായി കരുതി ഒരു ദിവസം, അതായത് ഏപ്രില്‍ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി രാവിലെ ഞങ്ങൾ ഷാർജ്ജയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു . പോകുന്ന വഴി അശ്വിന്‍റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകയായ മെറിസിയയുടെ ക്ഷണ പ്രകാരം അവരുടെ ഫ്ലാറ്റില്‍ കയറി. കഴിഞ്ഞ ദുബായ് സന്ദർശന വേളയിൽ  സിയയ്ക്കും ഭര്‍ത്താവ് മുനീറിനുമൊപ്പമാണ് ഞങ്ങള്‍ അബുദാബിയിലെ  ലൂവര്‍ മ്യൂസിയവും, വലിയ പള്ളിയും സന്ദര്‍ശിച്ചത്. വളരെ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായ അവരെ കാണാതെ പോകാന്‍ മനസ്സനുവദിച്ചില്ല, മാത്രവുമല്ല സിയ  ഗര്‍ഭിണിയുമായിരുന്നു . രണ്ടു മൂന്ന്‍ കിടപ്പുമുറികള്‍, വിശാലമായ ഹാള്‍, ബാല്‍ക്കണി എന്നീ സൗകര്യങ്ങളുള്ള സിയയുടെ ഫ്ലാറ്റിന്, കരാമയില്‍ അശ്വിനും,ശാലിനിയും താമസിക്കുന്ന വൺ ബെഡ് റൂം ഫ്ലാറ്റിന്‍റെ അതെ വാടക തന്നെയാണത്രേ കൊടുക്കുന്നത്. ദുബായില്‍ പൊതുവേ ജീവിത സൂചിക നിലവാരം ഉയർന്നതായത് കൊണ്ട് , പല സാധനങ്ങളും എല്ലാവരും ഷാര്‍ജ്ജയില്‍ പോകുമ്പോഴാണ് വാങ്ങുക പതിവെന്ന് ശാലു പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം സിയയോടും കുടുംബത്തോടും വിശേഷങ്ങൾ പങ്കു  വച്ച്  ചായയും കുടിച്ചിട്ട് ഷാർജ്ജ യാത്ര തുടർന്നു .  ശാലിനിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ  ഷാർജ്ജയിലെ ‘ബുഷക്കാര’ എന്ന സ്ഥലത്തുള്ള ‘അല്‍ ഖുബൈസി ’ ഫ്ലാറ്റിൽ എട്ടാമത്തെ ടവ്വറിലായിരുന്നു താമസം . ഉച്ചയക്ക് നല്ല വിശപ്പോടെ കയറിച്ചെന്ന ഞങ്ങളെ സ്ത്ക്കാരപ്രിയയായ രമ വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയൊരുക്കി നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ചു. ഉച്ചഭക്ഷണം കൂടാതെ ഉണ്ണിയപ്പവും, പക്കാവടയും ഒക്കെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തരുന്നതിനായി പാവം രമ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് ഉണ്ടാക്കി വച്ചിരുന്നു .  കലണ്ടറുകളിലെ  ചിത്രങ്ങളില്‍  മഹാലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് സ്വര്‍ണ്ണ നാണയങ്ങള്‍ വീണു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ അതുപോലെയാണ് രമ,!!!എത്ര തന്നാലും പിന്നെയും പിന്നെയും ഇങ്ങനെ തന്നു കൊണ്ടിരിക്കണം. തടി കുറയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്ന അവരുടെ മനസ്സിന്‍റെ വലിപ്പം ദൈവം അറിഞ്ഞു കൊണ്ടു തന്നെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നതാണെന്നാണ് എന്‍റെ വിശ്വാസം. അത് എന്നും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ, ആ കുടുംബത്തിന് എന്നും നന്മയും ഐശ്വര്യവും ആരോഗ്യവും, സര്‍വ്വോപരി ഈശ്വരാനുഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ എന്നാണ് ആത്മാര്‍ത്ഥമായ പ്രാര്‍ത്ഥന.

ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിച്ച ഞങ്ങള്‍ തൊട്ടടുത്തുള്ള ടെന്‍ ദിറം ഷോപ്പായ ’ഡേ ടു ഡേ യില്‍’ പോയി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വാങ്ങാമെന്നു വിചാരിച്ചു.  നാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കോ ബന്ധുക്കള്‍ക്കോ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടു കൊടുക്കുന്നത് ഒരു സന്തോഷം ആണല്ലോ. അശ്വിനുമായുള്ള വിവാഹത്തിന് മുന്‍പ് അച്ഛനോടൊപ്പം ഷാര്‍ജ്ജയിലെ ഫ്ലാറ്റില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന ശാലിനിയ്ക്ക് അവിടെയും കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം മന:പാഠമായിരുന്നു . ഒരു ദിറത്തിനും പത്ത് ദിറത്തിനും ഇടയ്ക്ക് വിലയുള്ള വളരെ നല്ല നല്ല സാധനങ്ങള്‍ ഷോപ്പില്‍ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു . എനിക്ക് വേണ്ടതായ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിം ആവശ്യം പോലെ അവിടെ നിന്നും കിട്ടി. സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ വേണ്ടി ചില ആകര്‍ഷകങ്ങളായ സാധനങ്ങള്‍ കൂടി വാങ്ങിയിട്ട് ഞങ്ങള്‍ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. അവിടെ ചെന്ന് ചായയും പലഹാരങ്ങളും കഴിച്ചതിനു ശേഷം എല്ലാവരും കൂടി ഷാര്‍ജ്ജ അക്വേറിയം കാണുവാന്‍ പോയി. വെറും പതിനഞ്ച് മിനിട്ട് കൊണ്ട് അക്വേറിയ പരിസരത്തെത്തിയ ഞങ്ങള്‍ പ്രവേശന ടിക്കറ്റിനായി കൌണ്ടറില്‍ ചെന്നു. മുതിര്‍ന്ന പൌരനും അംഗവൈകല്ല്യമുള്ളവര്‍ക്കും പ്രവേശനം സൗജന്യമായിരുന്നു . ഗ്രൂപ്പായി വരുന്നവര്‍ക്ക് ഡിസ്ക്കൌണ്ട് ലഭിക്കുന്ന ഇവിടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് 15 ഉം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് 25 ദിറവുമാണ് ചാര്‍ജ്ജ്.

                                       അക്വേറിയ കവാടം

ഭീമാകാരികളായ ഷാര്‍ക്കുകള്‍ മുതല്‍ ചെറിയ ഗപ്പി വരെയുള്ള മത്സ്യങ്ങളെ അവയ്ക്ക് യോജിച്ച   ചുറ്റുപാടുകളില്‍, താപനില ക്രമീകരിച്ച്, ആഹാരവും കൊടുത്ത് വലിയ വലിയ കുളങ്ങളില്‍ വളരെ ശാസ്ത്രീയമായി  സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു പഠിക്കേണ്ടത് തന്നെയാണ് . ജെല്ലി ഫിഷ്, അപകടകാരിയായ ഈല്‍, പ്രശസ്ത പരിസ്ഥിതി ഗവേഷകനും, ജന്തുസ്നേഹിയുമായ, സ്റ്റീവ് ഇര്‍വിനെ മരണത്തിലേക്കയച്ച തെരണ്ടി മത്സ്യങ്ങള്‍, കൌതുകമുണര്‍ത്തുന്ന സ്റ്റാര്‍ ഫിഷ്‌, സീ കുക്കുംബര്‍, പുള്ളിമീനുകള്‍, ഗിറ്റാര്‍ ഫിഷ്‌, വലിയ ആമകള്‍ എന്നിങ്ങനെ ധാരാളം  ജലജീവികളെ അവിടെ പരിപാലിച്ചു വരുന്നത് കാണാമായിരുന്നു . എത്ര ശ്രദ്ധയും പ്രതിബദ്ധതയും,അറിവും  ഉണ്ടെങ്കിലാണ്  ജലജീവികളെ അവരുടെ സ്വഗേഹമായ കടലിലെന്ന പോലെ ശുശ്രൂഷിച്ച് നിലനിര്‍ത്താനാകുക!!!അധികാരികളെപ്പോലെ തന്നെ അങ്ങേയറ്റം പ്രശംസയര്‍ഹിക്കുന്നവരാണ് അക്വേറിയത്തിലെ  ഓരോ പരിപാലകരും .  ബഹുവര്‍ണ്ണ മത്സ്യങ്ങള്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന കൂറ്റന്‍ ടാങ്കുകള്‍ക്കടിയിലൂടെയും വശങ്ങളിലൂടെയും നടന്നു നീങ്ങുന്ന സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരനുഭവമാണ് ഇവിടെ നിന്നും ലഭിക്കുന്നത്. എത്ര കണ്ടാലും മതിവരാത്ത അക്വേറിയ കാഴ്ചകളില്‍ നിന്ന് മത്സ്യചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ചു ചേര്‍ത്ത ചുവരുകള്‍ക്കിടയില്‍ കൂടി നടന്നു വരുമ്പോള്‍ കടല്‍ ജീവികളുടെ ഫോസിലുകളും, പുറന്തോടുകളും, പ്ലാസ്റ്റിക് രൂപങ്ങളും “ആകര്‍ഷകമായ വിലയ്ക്ക്” വില്‍ക്കുന്ന ഒരു കട കൂടി കണ്ടിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.  ചന്നം പിന്നം പെയ്യുന്ന ചാറ്റല്‍മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കിടയിലൂടെ ചെറുമത്സ്യങ്ങളെപ്പോലെ ഞങ്ങള്‍ കാറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

മുത്തുച്ചിപ്പികള്‍ 

                                                                കക്കകള്‍  

                    ഷാര്‍ക്കുകള്‍

                                                 ക്ലൌണ്‍ ഫിഷും ,കടല്‍ചൊറിയും (anemone)

                                                             ലയണ്‍ ഫിഷ്‌

                            ജെല്ലി ഫിഷ്‌

                                         

                                                                  ഗിറ്റാര്‍ ഫിഷ്‌

                                                 ആമയും  ഗിറ്റാര്‍ ഫിഷും 

      കടല്‍ക്കുതിര        കടല്‍ പെന്‍സില്‍     ചെറുമത്സ്യങ്ങള്‍

അപകടകാരിയായ ഈല്‍ മത്സ്യം 

                    പുള്ളി മീനുകള്‍ 

സ്റ്റാര്‍ ഫിഷും,കടല്‍ വെള്ളരിയും

             സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാല്‍ തെരണ്ടി മത്സ്യത്തെ കാണാം

വരയന്‍ സുന്ദരി മത്സ്യം

വലിയ മീന്‍ കുളം 

അക്വേറിയത്തിനടുത്ത് ‘ഷാര്‍ജ്ജ മാരി ടൈം’ എന്ന പേരില്‍ ഒരു മ്യൂസിയം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സമയം അതിക്രമിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോകാതെ നേരെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി ആഹാരം കഴിച്ച് ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു.

വര്‍ണ്ണ മത്സ്യങ്ങള്‍ നീന്തുന്ന മിഴിവുറ്റ കാഴ്ച്ചകള്‍ നല്‍കിയ അവാച്യമായ സന്തോഷത്തോടെ മിഴികള്‍ പൂട്ടി ഉറങ്ങിയപ്പോൾ  അതിഗംഭീരമായ രത്നാകരത്തിന്‍റെ അഗാധതയില്‍ പ്രകൃതി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ജീവജാലങ്ങളെയും, സസ്യജാലങ്ങളെയും, മാത്രമല്ല , നിഗൂഢമായ ഈ ദൃശ്യപ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ അനന്തതയെ പറ്റി പോലും ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

വളരെ സുഖമായി ഉറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ അടുത്ത ദിവസം  ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പായി  അല്‍ നൂര്‍ ഐലന്‍ഡും, ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ പാര്‍ക്കും കണ്ടു വരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. വൈകുന്നേരം കരാമയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടിയിരുന്നത്  കൊണ്ട് ഷാര്‍ജ്ജയിലെ പരമാവധി കാഴ്ചകള്‍ കാണുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശം. എല്ലാവര്‍ക്കുമുള്ള ഉച്ചഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കേണ്ടിയിരുന്നത്  കൊണ്ട് രമ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നില്ല. താമസ സ്ഥലത്ത് നിന്നും അധികം ദൂരെയല്ലായിരുന്നു  അല്‍ നൂര്‍ ദ്വീപും പൂമ്പാറ്റകളുടെ സങ്കേതവും . പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മകനും , മകൾക്കുമൊപ്പം ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും കൂടി ആദ്യം അൽ നൂർ ദ്വീപ്  കാണുവാനാണ് പോയത് . വരിയൊത്തു നില്‍ക്കുന്ന ഈന്തപ്പനത്തോട്ടങ്ങള്‍ക്കരികിലൂടെ വാഹനം ഇടേണ്ട സ്ഥലം കണ്ടു പിടിച്ച് പാര്‍ക്കിംഗ് ഫീ കൊടുത്തിട്ട് ദ്വീപിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് എടുത്തു. 

                  പാര്‍ക്കിംഗ് ഏരിയ

             ഈന്തപ്പനത്തോട്ടം 

മുതിര്‍ന്ന പൌരന് ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ പവിലിയനും, ഐലന്‍ഡും ചേര്‍ത്ത് മുപ്പത് ദിറം മാത്രമായിരുന്നു  ചാര്‍ജ്ജ്, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് അന്‍പതും. ഒരു തടാകത്തിന് മീതെയുള്ള മനോഹരമായ കൈവരികള്‍ പാകിയ പാലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു  വശത്ത് അകലെയായി  ‘ഐ ഓഫ് എമിരേറ്റ്സും’, മറ്റൊരു വശത്ത് അല്‍ നൂര്‍ പള്ളിയും കാണാമായിരുന്നു. 

       അല്‍ നൂര്‍ ഐലന്‍ഡ്‌-പാലത്തില്‍ നിന്നുള്ള കാഴ്ച്ച

                          അല്‍ നൂര്‍ പള്ളി

                   ദൂരെ വൃത്താകൃതിയില്‍ ഐ ഓഫ് എമിരേറ്റ്സ്

മരതകപ്പച്ച കച്ചയണിഞ്ഞ ദ്വീപിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ കുളിര്‍മ്മയുള്ള കാറ്റിന്‍റെ തലോടലും, പക്ഷികളുടെ മധുര സംഗീതവുമാണ് ഞങ്ങളെ എതിരേറ്റത്. ദ്വീപിന്‍റെ പ്രവേശന ഭാഗത്ത് ഒരു ദ്വാരപാലകനെ പോലെ വലിയ കുടവയറന്‍  സില്‍ക്ക് ഫ്ലോസ് ട്രീ (Silk Floss tree) നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളില്‍ വളരുന്ന ഈ വൃക്ഷം തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ ബ്രസീല്‍, അര്‍ജന്‍റീന എന്നിവിടങ്ങളില്‍ സാധാരണയായി  കണ്ടു വരുന്ന ഒന്നാണ് . രക്ഷകനായ മരം എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന (tree of refuge, sheltering tree) എന്നൊക്കെ അപരനാമങ്ങളുള്ള ഈ വൃക്ഷത്തിന്‌ വരള്‍ച്ചയും ശൈത്യവും തരണംചെയ്യാന്‍ കഴിവുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. അയാം സേവ്ഡ് (I am saved) എന്നെഴുതിയ ഫലകങ്ങളുമായി നിരവധി വൃക്ഷങ്ങള്‍ ദ്വീപില്‍  കാണാമായിരുന്നു. 

പാലത്തിലൂടെ അല്‍ നൂറിലേക്ക് ....പ്രവേശന കവാടം

സില്‍ക്ക് ഫ്ലോസ് ട്രീ (രക്ഷകനായ മരം )

വംശനാശ ഭീഷണിയുള്ള അനേകം വൃക്ഷരാജന്മാരെ പല സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നും ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നു പോറ്റി വളര്‍ത്തുന്നത് എത്ര മഹത്തരമായ കാര്യമാണെന്ന് പറയാതെ തന്നെ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാമല്ലോ. പൂര്‍ണ്ണ വളര്‍ച്ചയെത്തിയ ഒരു ആനയുടെ ഭാരമുള്ള കല്ല്‌ മരം ,(stone tree), ഒരു കാലത്ത് സ്വര്‍ണ്ണത്തിന്‍റെ വിലയുണ്ടായിരുന്ന മുറിവുണക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ഡ്രാഗണ്‍സ് ബ്ലഡ് ട്രീ (Dragon”s Blood Tree), ഇങ്ങനെ അത്പൂര്‍വ്വമായ പല  തരം സസ്യ, വൃക്ഷലതാദികളെ അവിടെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു . കുറ്റിച്ചെടികള്‍ക്കിടയില്‍ അങ്ങിങ്ങ് ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന സ്പീക്കറുകളില്‍ കൂടി മധുരമായ ഓടക്കുഴല്‍ നാദം കേട്ടുകൊണ്ട് നടന്നെത്തിയത്‌ ലിറ്ററേച്ചര്‍ പവിലിയന് അടുത്താണ്. ശാന്തവും കുളിര്‍മ്മയുള്ളതുമായ ആ സ്ഥലത്ത് ഒരു കൂടാരം, നല്ല ഇരിപ്പിടങ്ങളിട്ട്  ഒരുക്കി വച്ചിരുന്നു . ഏകാന്തയുടെ നിശബ്ദതയില്‍ ലയിച്ച്  സ്വയം അറിയുവാനും, അളവറ്റ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുവാനും, അതുവഴി സര്‍ഗ്ഗാത്മകപ്രതിഭ ഉണരുവാനും പറ്റിയ അന്തരീക്ഷം. സാഹിത്യത്തിലും കവിതകളിലും തല്‍പരനായിരുന്ന ഷാര്‍ജ്ജയുടെ ഭരണാധികാരി ബഹുമാനപ്പെട്ട 'ഷെയിക്ക് ഡോക്ടര്‍ സുല്‍ത്താന്‍ ബിന്‍ മുഹമ്മദ്‌ അല്‍ ക്വാസിമിയ്ക്കായി' സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട  സ്വച്ഛന്ദസുന്ദരമായ ആ കൂടാരത്തില്‍ അല്‍പ്പനേരം ഇരുന്നതിന് ശേഷം മറ്റൊരു അത്ഭുതക്കാഴ്ചയിലേക്കാണ് ഞങ്ങള്‍ പോയത്. 

                   ലിറ്ററേച്ചര്‍ പവിലിയന്‍

 പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ ഒരിടത്ത് ഒത്ത മദ്ധ്യത്തില്‍ ഒരാളിന് തലകയറ്റി വച്ച് നില്‍ക്കാവുന്ന  ദ്വാരമുള്ള  പ്രതിഫലന ശേഷിയുള്ള ഒരു വലിയ തളിക കുത്തനെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. ആറ് ആഴ്ചകള്‍ കൊണ്ട് മിനുസപ്പെടുത്തിയെടുത്തതെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഈ വളയത്തിനുള്ളില്‍ തല കയറ്റി വച്ച് നിന്ന് ചിത്രമെടുക്കുമ്പോള്‍ വിസ്മയകരമായ പ്രതിഫലനമാണ് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത് (illusion). ഓരോരുത്തരായി അതില്‍ തല കയറ്റി വച്ച് പടമെടുത്തു . അത്ഭുതം ഒരു മായാ ലോകത്ത് നില്‍ക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഫോട്ടോയില്‍ എല്ലാവരും  കാണപ്പെട്ടത്.

                           ഇല്ല്യൂഷന്‍

വൃക്ഷ ശ്രേഷ്ഠന്‍മാര്‍ തണല്‍ വിരിച്ച പാതയിലൂടെ നടന്ന് നടന്ന് ഒരിടത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ ഒരു ട്രംപോളിന്‍ വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ശാലിനി അതില്‍ കയറി കുതിച്ചു ചാടാന്‍ തുടങ്ങി. കുറെക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുതിച്ചു കുതിച്ച് അവള്‍ പുറത്തുള്ള മണ്ണിലേക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുവാവയെ പോലെ  കമഴ്ന്നു വീണ് മണ്ണു കപ്പി. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നെങ്കിലും ആ സമയത്ത് എല്ലാവരും പേടിച്ചു പോയി, ഭാഗ്യം കൊണ്ട് ഒന്നും പറ്റിയില്ല, കൈമുട്ടിലെ പെയിന്‍റ് അല്‍പം പോയി, അത്രയേ ഉണ്ടായുള്ളൂ. അശ്വിനും കുറച്ചു നേരം ട്രംപോലിനില്‍ കുതിച്ചു ചാടി. ചാടാന്‍ പറ്റാത്ത ഞങ്ങള്‍ ഒരു കാലത്ത് ഇതിലും കൂടുതൽ ചാടിക്കടന്നവരാ ഈ ഞങ്ങൾ എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി കാഴ്ച കണ്ടു നിന്നു .  അടുത്തതായി ഒരു ‘മെയിസി’ നടുത്തേക്കാണ് ചെന്നെത്തിയത്. ചെടി വേലികള്‍ കൊണ്ട് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള വട്ടം ചുറ്റിക്കുന്ന ഒരു കോട്ട, അതിനുള്ളില്‍ കയറിയാല്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒക്കെ വഴികളാണ് ആകെ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ആയിപ്പോകും. നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളില്‍ ശരിയായ വഴി കണ്ടു പിടിച്ച് പുറത്തെത്തണം, സമയം കഴിഞ്ഞാലും പുറത്തെത്തുന്ന കാര്യം പരുങ്ങലിലാണ്, മിക്കവാറും അതില്‍ കിടന്ന് വട്ടം ചുറ്റാനാണ് സാദ്ധ്യത. ഏതായാലും അത്രയും നേരം  ചുറ്റി നടന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇനി ഒരു വട്ടം ചുറ്റല്‍ തീരെ അഭികാമ്യമല്ലെന്നാണ് തോന്നിയത്. മുന്നിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോള്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ രണ്ടു വലിയ കല്ലുകള്‍ കണ്ടു. ദ്വീപിന്‍റെ വടക്കേ മുനമ്പില്‍ സുരക്ഷാ ഭടന്മാരെ പോലെ നിന്നിരുന്ന ആ  ഫോസിലുകള്‍ വളരെ പ്രത്യേകത ഉള്ളവയായിരുന്നു . 1995 ല്‍ ബ്രസീലില്‍ നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത 90 സെന്‍റി മീറ്റര്‍ നീളവും 200 കിലോഗ്രാം ഭാരവുമുള്ള 300 വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള ക്രിസ്റ്റലായിരുന്നു ഒന്ന്. തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്ന  ഒന്നര മീറ്റര്‍ വലിപ്പമുള്ള കല്ല് ലാവ ഉറഞ്ഞുണ്ടായതാണെന്നും  ബ്രസീലിലെ തന്നെ വലിയ ഒരു ഖനിയില്‍ നിന്നുമാണ് ലഭിച്ചതെന്നും ഉള്ള വിവരങ്ങൾ  അതിനടുത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന  ഫലകത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു . 

             സുരക്ഷാഭടന്മാരായ ഫോസിലുകള്‍

സന്ധ്യയായിക്കഴിഞ്ഞാൽ  വൈദ്യുത ദീപങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ദ്വീപ് മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കുമെന്ന് ശാൽ പറഞ്ഞു . സന്ധ്യ വരെ നിൽക്കാൻ സാധിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട്  ദ്വീപിലെ കാഴ്ചകള്‍ അവസാനിപ്പിച്ചിട്ട്  ദൈവത്തിന്‍റെ സുന്ദരസൃഷ്ടികളായ ചിത്രശലഭങ്ങളെ കാണുവാനാണ് പോയത്. പൂമ്പാറ്റകളെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന കൊട്ടാരവും അവരെപ്പോലെ തന്നെ മനോഹരമായിരുന്നു. പൂക്കളുടെ ആകൃതി കൊത്തിയ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ചുവരുകളില്‍ കൂടി ശലഭങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യമുള്ള അളവില്‍ സൂര്യപ്രകാശം കയറുകയെന്നുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ ഒരു കാഴ്ച്ചപ്പാടും ഇതിലുണ്ടായിരുന്നതായി തോന്നി . ടിക്കറ്റ് പരിശോധിച്ചു ശലഭക്കൂടാരത്തിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിച്ചത് ഒരു വനിതയായിരുന്നു.

                പൂമ്പാറ്റക്കൊട്ടാരം

          പൂമ്പാറ്റകളുടെ ലോകത്തേക്കുള്ള കവാടം

കണ്ണാടി വാതിലുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ക്രമീകരിച്ച താപനിലയില്‍ പൂമ്പാറ്റകള്‍ പാറി നടക്കുന്നത് കാണാന്‍ എന്ത് രസമായിരുന്നെന്നോ.!!!! ചെറിയ കിളികളുടെ അത്രയും വലിപ്പമുള്ള  ശലഭങ്ങള്‍ തുടങ്ങി ഇത്തിരിക്കുഞ്ഞന്മാര്‍ വരെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു . നീലയും ചുവപ്പും കറുപ്പും തുടങ്ങി ബഹുവര്‍ണ്ണ ചിറകുള്ളവരും, ചിറകുകളില്‍ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കണ്ണുകള്‍ പോലെ അടയാളങ്ങള്‍ ഉള്ളവരും എല്ലാം അങ്ങിങ്ങ് പാറിപ്പറന്നു നടക്കുമ്പോള്‍, ചിലര്‍ സസ്യ ശിഖരങ്ങളില്‍ വിശ്രമത്തിലായിരുന്നു , മുറിച്ചു വച്ച പൈനാപ്പിള്‍ പോലെയുള്ള പഴങ്ങളില്‍  കുറേ ഭക്ഷണപ്രിയന്മാര്‍ തലകുത്തി ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു. വശങ്ങളിലുള്ള കണ്ണാടിച്ചുമരുകളിലും, തറയിലുമായി വാര്‍ദ്ധക്യ സഹജമായ അവശതയാല്‍ തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന അപ്പൂപ്പ പൂമ്പാറ്റകളെയും, മറ്റൊരിടത്ത് ചെറിയ കണ്ണാടി പെട്ടിയില്‍ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന പ്യൂപ്പകളെയും, തപസ്സു കഴിഞ്ഞ് പുറം ലോകം കാണാന്‍ വ്യഗ്രത പൂണ്ട് വിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന പുത്തന്‍ ശലഭക്കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൌതുകത്തോടെ ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കണ്ടു . ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെടുന്ന  പ്യൂപ്പകളെ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെയാണ് അവര്‍ നോക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കില്‍ ഇവ ഒരിയ്ക്കലും പുറംലോകം കാണില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. അകത്തേക്ക് കയറ്റിവിട്ട കാവല്‍ക്കാരി ഞങ്ങള്‍ എന്തെങ്കിലും കുരുത്തക്കേട്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അല്‍പ്പ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങളും കുട്ടികളെ പോലെ ചിത്ര ശലഭങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം കൂടാരത്തിനുള്ളില്‍ പാറി നടക്കാൻ തുടങ്ങി . അത്രയുമായിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ശലഭങ്ങള്‍ ഞങ്ങളോട് കൂട്ടു കൂടുകയും ഞങ്ങളുടെ കയ്യിലും, വസ്ത്രങ്ങളിലും, തലയിലും ഒക്കെ പേടിയില്ലാതെ വന്ന് ഇരിപ്പുറപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി. ശലഭങ്ങളെ വിട്ട് പോകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കും, ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോകാന്‍ അവര്‍ക്കും വിഷമം തോന്നുന്ന അവസ്ഥവരെ കാര്യങ്ങൾ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിൽ അതിശയോക്തി ഇല്ലേ ഇല്ല . ശലഭങ്ങളെ കണ്ടു മതിയായിരുന്നില്ലെങ്കിലും,  ആമാശയം കരയാന്‍ തുടങ്ങിയതിനാല്‍ മനസ്സില്ലാമനസോടെ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്ന്  വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി .

                കൈവെള്ളയില്‍ പറന്നിരുന്ന ശലഭ സുന്ദരീ.......

പഴക്കൊതിയന്മാര്‍       

      

                                                പൂവിലിരിക്കും .. പൂം.....പാറ്റ                                                                                   

            സുന്ദരി പൂമ്പാറ്റകള്‍

പ്യൂപ്പകള്‍                                                                                               

തപസ്സ് അവസാനിപ്പിച്ച പൂമ്പാറ്റ

വീട്ടിലെത്തിയ ഞങ്ങളോട് കാഴ്ചകളുടെ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ തിരക്കിക്കൊണ്ട് രമ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഊണ് വിളമ്പി. തലേ ദിവസത്തെ പോലെ ചോറിന് ചുറ്റും അത്തപ്പൂക്കളത്തിലേതു  പോലെ കറികള്‍ നിരത്തിക്കൊണ്ട് ‘അതിഥി ദേവോ ഭവ’ എന്നതിന്‍റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമെന്നത് പോലെ ആ നല്ല വീട്ടമ്മ ചിരിയുടെ  പ്രഭ തൂകി നിന്നു. വൈകുന്നേരം ഞങ്ങള്‍ക്ക് കരാമയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടിയിരുന്നത്  കൊണ്ട് വിശ്രമിച്ചതിനു ശേഷം മജാസ് പാര്‍ക്ക് കൂടി കണ്ടിട്ടു വരാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു .

നമ്മുടെ നാട്ടിലെപ്പോലെ സീസണ്‍ ആകുമ്പോള്‍ മഴയെത്തുന്ന മഹാഭാഗ്യം ഇല്ലാത്ത നാടാണ് അറേബ്യന്‍ നാടുകള്‍, അതുകൊണ്ട് അവിടെ ‘സീഡ്’ ചെയ്തു കൃത്രിമമായി മഴ പെയ്യിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. പക്ഷെ അതും എപ്പോഴും സാധിക്കില്ല, കാലാവസ്ഥാ വിദഗ്ദ്ധരുടെ നിര്‍ദ്ദേശ പ്രകാരം അനുകൂല സാഹചര്യം ലഭിക്കുമ്പോള്‍, മാത്രമേ അത് സാധ്യമാകൂ.  അതായത് ജലഗര്‍ഭമുള്ള മേഘങ്ങള്‍ മാനത്ത് രൂപപ്പെടുമ്പോള്‍, വിമാനങ്ങളില്‍ അവയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ പറന്ന് ചില രാസ വസ്തുക്കള്‍ അവയില്‍ തളിക്കും, അതോടെ മേഘങ്ങള്‍ മഴയെ പ്രസവിച്ച് നാടിനെ രക്ഷിക്കും. അങ്ങനെ സീഡ് ചെയ്ത് മഴ പെയ്യിച്ച ഒരു ദിവസമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മജാസ് പാര്‍ക്ക് സന്ദര്‍ശനം. മേഘാവൃതമായ ആകാശം കണ്ട്  കുടകള്‍ എടുത്തിരുന്നെങ്കിലും, അതിന്‍റെ ആവശ്യം ഉണ്ടാകത്തക്ക വലിയ മഴ ഉണ്ടാകില്ല എന്നായിരുന്നു  ശാലിനിയുടെ നിഗമനം. ഏതായാലും യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ തന്നെ മഴ പൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി, നല്ല മഴയാണെങ്കില്‍ പാര്‍ക്ക് സന്ദര്‍ശനം നടക്കില്ലല്ലോ, എന്ന് ആശങ്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അത്രയക്കുള്ള മഴയൊന്നും ഇവിടെ പതിവില്ലെന്നു പറഞ്ഞ് ശാൽ ഞങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. കാര്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മഴ കോരിച്ചൊരിയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും മഴ ഉടൻ അവസാനിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കിലേക്ക് നടന്നു. പ്രവേശന ഫീസ്‌ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത  ആ ഉദ്യാനം ഒന്ന് നന്നായി കാണാന്‍ മഴ ഞങ്ങളെ സമ്മതിച്ചില്ല എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കഴിഞ്ഞല്ലോ. 

              മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്ന മജാസ് പാര്‍ക്ക്

തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി ടെൻ  ദിറം ഷോപ്പായ ഡേ ടുഡേയില്‍ കയറി വാങ്ങാന്‍ മറന്നു പോയ ഒന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങളും, കരാമയിലെ വീട്ടാവശ്യത്തിനുള്ള കുറച്ച് സാധങ്ങളും വാങ്ങി. ദുബായിനെ അപേക്ഷിച്ച്  ഷാർജ്ജയിൽ എല്ലാ സാധനങ്ങൾക്കും  വില വളരെ കുറവായതിനാല്‍ മിക്ക ആളുകളും   ഇവിടെ വരുമ്പോള്‍   ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ  വാങ്ങിക്കൊണ്ടു പോകുകയാണ് പതിവ്. പാര്‍ക്കില്‍ പോയ ഞങ്ങള്‍  ഫ്ലാറ്റിനടുത്ത് തിരിച്ചെത്തിയ വിവരം അറിയിച്ചപ്പോള്‍ ‘വുഡ് ലാന്‍ഡ്‌സ്’ എന്ന ഹോട്ടലില്‍ വച്ച് കണ്ടു മുട്ടാമെന്ന് ശാലുവിന്‍റെ മാതാപിതാക്കള്‍ പറഞ്ഞു. അന്നത്തെ രാത്രി ഭക്ഷണം പുറത്ത് നിന്ന് കഴിക്കാമെന്ന് ഞങ്ങൾ പാർക്കിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവർ പരിപാടിയിട്ടിരുന്നു . അത്താഴം  കഴിഞ്ഞ് വളരെ സന്തോഷമായി ഞങ്ങൾ കരാമയിലേക്ക് മടങ്ങി .

സ്നേഹത്തിന്‍റെയും,നന്മയുടെയും ആഡംബരം സമ്മാനിച്ച ആ നാളുകള്‍ എന്നും ഞങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഉണ്ടാകും, ആ കുടുംബത്തിൽ    നന്മയുടെ നറു ദീപങ്ങള്‍ എന്നും ഒളി മങ്ങാതെ ജ്വലിക്കട്ടെ!!!!

കൊടും ചൂടിന്‍റെ കനല്‍ക്കട്ടകള്‍ ഉരുക്കിയ മണ്‍തരികളില്‍ കൃത്രിമ മഴ പെയ്യിച്ച് ഭൂമിയെ ശന്തയാക്കി, മരുഭൂമിയെ വസന്തോദ്യാനമാക്കുന്നു മനുഷ്യര്‍ അവിടെ അറേബ്യന്‍ നാടുകളില്‍, ഇല്ലാത്തതെല്ലാം ഉണ്ടാക്കി രാജ്യത്തെ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ജോലി തേടി അന്യനാടുകളിലേക്ക് ചേക്കേറുന്നു, ഒരിക്കലും ഇവിടേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വരാന്‍ മനസ്സില്ലാതെ.!!!!!! എന്തൊരു വിരോധാഭാസം ആണെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കണേ !! ഇവിടെ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ അമൃത സമാനമായ ജലസ്രോതസ്സുകളും, ആവശ്യമുള്ള സമയത്ത് വേനലും, വൃഷ്ടിയും എല്ലാം നല്‍കി നമ്മെ കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിച്ച പ്രകൃതിയെ നാം മറക്കുന്നു, അവഹേളിക്കുന്നു, നശിപ്പിക്കുന്നു, ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു, കൊള്ളയടിക്കുന്നു ഫലമോ നാട് അധ:പ്പതിക്കുന്നു. കാലം പിന്നിടുമ്പോള്‍ ഉള്ളതെല്ലാം ഇല്ലാതാക്കി സമാധാനവും തകര്‍ത്ത് നാട് കുട്ടിച്ചോറാക്കി കഴിയുമ്പോള്‍ ഇവിടെ ജീവിക്കാന്‍ കുറേ സാമൂഹ്യ ദ്രോഹികള്‍ മാത്രമായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക! അവര്‍ അവസാനം വൈറസുകളെ പോലെ തമ്മിലടിച്ച്‌ ഇല്ലാതെയാകട്ടെ!! കരാമയിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിലുടനീളം പെറ്റമ്മയെപോലെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്ന എന്‍റെ നാടിന്‍റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു മനസ്സില്‍.....

   ദുബായില്‍ കുട്ടികളുമൊത്തുള്ള സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ഞങ്ങളുടെ  ദിവസങ്ങള്‍ ഏതാണ്ട് അവസാനിക്കാറായിരുന്നു. രണ്ടു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞ് ഏപ്രിൽ പതിനാറാം തീയതിയായിരുന്നു  മടക്കയാത്രയ്ക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് എടുത്തിരുന്നത്. ഒരാഴ്ച കൂടിയെങ്കിലും അവിടെ താമസിക്കണമെന്ന് കുട്ടികൾ  നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും വീട്ടിലെത്തിയിട്ട്‌ ചില അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നത്  കൊണ്ട് തത്കാലം മടങ്ങാം എന്ന് തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.പിന്നെയും  വരാമല്ലോ.......

ഞങ്ങളുടെ മടക്കയാത്രയുടെ തലേദിവസം വിഷു ആയിരുന്നു. ബുര്‍ജുമാനിലെ  ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്  ഷാർജ്ജ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ദർശനം നടത്തണമെന്ന് നേരത്തെ തന്നെ  തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു . ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് പതിനൊന്ന് മണിയ്ക്ക് അടയ്ക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു ദിവസം നല്ല തിരക്കായിരിക്കുമെന്ന് ശാൽ പറഞ്ഞു . അതിനാല്‍ വിഷുവിന്‍റെ തലേദിവസം രാവിലെ ഞങ്ങള്‍ നാലു പേരും കൂടി ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനത്തിനിറങ്ങി. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ക്ഷേത്ര സങ്കല്‍പ്പം മനസ്സില്‍ വച്ച് കൊണ്ട് നോക്കിയാല്‍ ഇത് ഒരു ക്ഷേത്രസങ്കേതമാണെന്ന് തോന്നുകയേ ഇല്ല. ഒരു രണ്ടു നില വീടെന്നോ ഫ്ലാറ്റെന്നോ മാത്രമേ പുറത്തു നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ തോന്നുകയുള്ളൂ. വാഹനം പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിട്ട് ഇടുങ്ങിയ വഴികളില്‍ കൂടി നടന്ന്  ചെന്നത് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ് .  പടികള്‍ കയറി മുകളിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ ആരതി ഉഴിയുകയും ,ഭജന നടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയമായിരുന്നു. ഭഗവാനെ കണ്ടു തൊഴുതിറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു മധുര പലഹാരം പ്രസാദമായി ലഭിച്ചു. അവിടെ നിന്ന് സമീപത്തു തന്നെയുള്ള ശിവക്ഷേത്രത്തിലും തുടര്‍ന്ന് ഒരു ഗുരുദ്വാരയിലും ദര്‍ശനം നടത്തി പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍ അവിടെ ഭക്തജനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രാതലായി  പൂരിയും ചോലെയും (വെള്ളക്കടല കറി) കൊടുക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു . 

          ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്‍വശം

വളരെ വൃത്തിഹീനമായ ക്ഷേത്ര പരിസരത്തു കൂടി  നടന്ന് പിന്‍വശത്തുള്ള ഉള്‍ക്കടല്‍ തീരത്തേക്കാണ് എത്തിയത്. നിരവധി ചെറിയ ബോട്ടുകള്‍ സഞ്ചാരികളുമായി ജലപഥത്തിലൂടെ യാത്രചെയ്യുമ്പോള്‍ ആഡംബര ബോട്ടുകളും, യാട്ടുകളും വിനോദ സഞ്ചാരികളെ ഉന്നമിട്ട് അങ്ങിങ്ങ് വിശ്രമിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. വശങ്ങളിലുള്ള പാതയിലൂടെ കുറച്ചു നേരം നടന്നപ്പോള്‍ ഗാംഭീര്യമാര്‍ന്ന കോടതി കെട്ടിടം തലയെടുപ്പോടെ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു.

ക്ഷേത്ര പരിസരത്തുള്ള ഉള്‍ക്കടല്‍തീരം (ക്രീക്ക്)

            ക്രൂയിസ് ബോട്ട്

                         കോടതി

വെയില്‍ച്ചൂടില്‍ അധിക നേരം അങ്ങനെ നടക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നതിനാല്‍ തിരിച്ചു നടന്നു വന്ന്  സൂക്കിന്‍റെ (മാർക്കറ്റ് ) തണല്‍ പാകിയ വഴിയിലേക്ക് കയറി. കച്ചവടക്കാരുടെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മുഖരിതമായിരുന്ന  സൂക്കിന്‍റെ ഇരുവശങ്ങളിലും മാല കോര്‍ത്തത് പോലെ കടകളുണ്ടായിരുന്നു  . തുണിത്തരങ്ങള്‍, പഴങ്ങള്‍, സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങള്‍, കളിക്കോപ്പുകള്‍, തൊപ്പികള്‍, തലപ്പാവുകള്‍, കണ്ണടകള്‍, വീട്ടുപകരണങ്ങള്‍, ആകര്‍ഷകങ്ങളായ പാത്രങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ പലതും നിരത്തി വച്ച് വരുന്നവരെ ക്യാൻവാസ് ചെയ്ത് വാങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു കച്ചവടക്കാർ . 

              ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള സൂക്ക്

ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോള്‍ മലയാളികളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ട് നീളനുടുപ്പുകള്‍ ധരിച്ച അറബികള്‍ പോലും കടിച്ചു പിടിച്ച് ‘നല്ല വിലയാ വാങ്കൂ’ എന്ന് മലയാളത്തില്‍ പറയുന്നത് കേട്ട് ചിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അൽപ്പം  ചില സാധങ്ങള്‍ വാങ്ങിയിട്ട് നേരെ ബോട്ട് ജെട്ടിയിലേക്ക് നടന്നു. സര്‍വീസ് ബോട്ടുകളില്‍ ഒരാള്‍ക്ക്‌ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കൂടി രണ്ടു  ദിറം മാത്രമായിരുന്നു ചാർജ്ജ് . ഞങ്ങളും ഒരു ബോട്ട് യാത്ര നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു .  ബോട്ടിലേക്ക്  കയറിയ സമയത്ത് ടിക്കറ്റ് തുക വാങ്ങിയ കണ്ടക്ടറും, കിളിയും ഡ്രൈവറും ഒക്കെയായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ആള്‍ ബോട്ട് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ആക്കി ഞങ്ങളെയും കൊണ്ട് മറുകരയിലേക്ക് പോയി. പൈതൃകത്തിന്‍റെ ഭാഗമായ ഈ ഒരു ദിറം ബോട്ടുകളെ  "ആബ്രാ " എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് . വിനോദ സഞ്ചാരികളെ കൂടാതെ ക്ഷേത്രദര്‍ശനത്തിനും മറ്റ് പല ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുമായി വരുന്ന സ്ഥലവാസികളും ഞങ്ങൾ കയറിയ ബോട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. വെറും പത്ത് മിനിട്ടിനുള്ളില്‍ മറുകരയെത്തിയ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ ഇറങ്ങി. അതിനടുത്ത് തന്നെയാണ് ‘സബ്ക്കാ’ ബസ് സ്റ്റേഷന്‍. ഷാര്‍ജ്ജയില്‍ നിന്ന് ദുബായിലേക്ക് മെട്രോ സര്‍വീസ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ബസിൽ  സബ്ക്കാ സ്റ്റേഷനില്‍ വന്നിട്ട് ആബ്രാ  ബോട്ടു മാർഗ്ഗമാണ് രമയെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ ക്ഷേത്രദര്‍ശനം നടത്തുക. ധാരാളം സൂക്കുകള്‍ അവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ബോട്ട് യാത്ര മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിറങ്ങിയ  ഞങ്ങള്‍ ഇക്കരെ വരുവാനായി അടുത്ത ബോട്ടില്‍ കയറി, അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്, ബോട്ടില്‍ ഡെക്കിന്‍റെ നിരപ്പില്‍  വച്ചിരുന്ന സ്റ്റിയറിംഗ്, കാലു കൊണ്ട് തിരിച്ചാണ് ഡ്രൈവര്‍ ബോട്ട് നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് , അത് വളരെ രസകരമായി തോന്നി എനിക്ക്. നല്ല വേഗതയില്‍ വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്  ബോട്ട് ഞങ്ങളെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മറുകരയിലുള്ള ക്ഷേത്ര പരിസരത്തെത്തിച്ചു.

            മറുകരയില്‍ സബ്ക്കാ സ്റ്റേഷന് സമീപം

                         ബോട്ട് യാത്ര

               ബോട്ടിന്‍റെ സ്റ്റിയറിംഗ് നിയന്ത്രണം 
പിറ്റെദിവസത്തെ വിഷുക്കണിയ്ക്ക് വേണ്ട  കൊന്നപ്പൂവും, പൂക്കളും, മാലകളും ഒക്കെ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍  വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. നമ്മുടെ നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ പൂത്തുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കണിക്കൊന്നയെ ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം സ്മരിച്ചു. എന്ത് പൂവാണ് അതില്‍ വെറുതെ നില്‍ക്കുന്നത്. ഇവിടെ ചെറിയ ഒന്ന് രണ്ടു തണ്ട് കൊന്നപ്പൂവിന്  പത്തും ഇരുപതും ദിറം അതായത് ഇരുന്നൂറ് ഇന്ത്യന്‍ രൂപയ്ക്കടുത്താണ് വില. ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിലെ നഗരങ്ങളിലും വിഷു സമയത്ത് കൊന്നപ്പൂവിന് നല്ല വിലയാണെന്ന് അറിയുന്നു.

    വിഷു കുട്ടികളോടോത്ത് ആഘോഷിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് അതിയായ സന്തോഷം തോന്നി. ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞ് വന്ന് വിഷുവിന് വേണ്ട ഒരുക്കങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിട്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നത്. രാവിലെ വിളക്ക് കത്തിച്ചു കുട്ടികളെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി കണി കാണിച്ചു. വിഷുക്കൈനീട്ടം വാങ്ങി  നമസ്കരിച്ച അവരെ നന്നായി അനുഗ്രഹിച്ചിട്ട് ചെറിയൊരു സദ്യവട്ടവും ഒരുക്കി. പായസം ഉള്‍പ്പെടെ എല്ലാം തയ്യാറാക്കി ഞങ്ങള്‍ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്നും പതിവുള്ളത് പോലെ ശാലിനി എന്നോട് ശ്രീകൃഷണ സ്തുതികള്‍ പാടാന്‍ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ സംഗീതവും പ്രോത്സാഹനവും ഒക്കെയായി ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ദുബായിലെത്തിയ ഞങ്ങളെ കാണാൻ  ഒരു ബന്ധു വീട്ടിലേക്ക് വന്നു .  കൂട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും കൂടി വിഷു ആഘോഷം പ്ലാന്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം ഊണിനു മുന്‍പ് തന്നെ തിരിച്ചു പോയി. ടെലിവിഷന്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ,യാത്രകളില്ലാത്ത സമയത്ത് ചീട്ടുകളി, വേദാന്ത ചര്‍ച്ചകള്‍ എന്നിവയിലേര്‍പ്പെട്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ സമയം ചിലവഴിച്ചിരുന്നത്‌. അങ്ങനെ ഓരോ കളിതമാശകളുമായി വൈകുന്നേരം ആയപ്പോള്‍ മകന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു മടങ്ങാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ അല്‍പ്പം കൂടി നില്‍ക്കരുതോ എന്നൊക്കെ. ടിക്കറ്റ് ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്‌താല്‍ ഭീമമായ നഷ്ടമാണുണ്ടാകുക , മാത്രമല്ല കൂടിയാല്‍ മൂന്നോ നാലോ ദിവസം നീട്ടാനേ തരമുള്ളു, വീട്ടില്‍ എത്തിയിട്ട് കുറച്ച് അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു  താനും. വീണ്ടും വരാമല്ലോ..എന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ച് പിറ്റേ ദിവസത്തെ മടക്കയാത്രയ്ക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി ഞങ്ങള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. രാവിലെ എട്ടു മണിയോടെ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റും ഉച്ചഭക്ഷണവും ഇതിനോടകം ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത് വരുത്തിയിരുന്നു. തലേദിവസവും അതിനു മുമ്പിലത്തെ ദിവസവും ലീവ് എടുത്ത അശ്വിനും ഓഫീസില്‍ പോകാന്‍ തയ്യാറായി ഞങ്ങളോടൊപ്പം വന്നു. ബാഗ്ഗേജ് ഏല്‍പ്പിക്കുവാനുള്ള നീണ്ട ക്യൂവില്‍ അധിക നേരം നിന്ന് ബുദ്ധിമുട്ടാന്‍ അനുവദിക്കാതെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പകരം അവര്‍ തന്നെ വരിയില്‍ കയറി  നിന്ന് എല്ലാ സഹായങ്ങളും ചെയ്തു തന്നു. ബോർഡിങ് പാസും, പാസ്പോർട്ടുമായി നേരത്തെ വാങ്ങിയ മാലയുടെ ടാക്സ് റീ ഫണ്ടും മകൻ വാങ്ങി .   വരാന്‍ പറ്റുന്ന ഇടം വരെ കൊണ്ടാക്കിയിട്ട് സ്നേഹനിധികളായ ആ കുട്ടികള്‍ ഞങ്ങളെ യാത്രയാക്കി.  അവരുടെ സ്നേഹാദരങ്ങള്‍ നല്‍കിയ ഊര്‍ജ്ജവും ദൈവാനുഗ്രഹവും ചേര്‍ന്ന് ഒരാപത്തുമില്ലാതെ ഞങ്ങള്‍ നാട്ടിലെത്തി. മുന്‍പ് പറഞ്ഞേല്‍പ്പിച്ചിരുന്നത് പോലെ ഡ്രൈവർ  കാറുമായി കൃത്യ സമയത്ത് എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെത്തി ഞങ്ങളെ വീട്ടില്‍ എത്തിച്ചു.

ഓരോ യാത്രകളും ഓരോ അനുഭവങ്ങളും, ഓരോ പാഠങ്ങളുമാണ്. ഏതെല്ലാം സ്ഥലങ്ങള്‍, എത്രയോ തരം മനുഷ്യര്‍, എന്തെല്ലാം അവസ്ഥകള്‍, നാം വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും ലോകത്തിന്‍റെ പല കോണുകളിലായി എന്തെല്ലാം സംഭവ വികാസങ്ങളാണ് നടക്കുന്നത്, വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കാര്യം മാത്രം അറിയുമ്പോള്‍, അത് മാത്രമാണ് ലോകം എന്ന് നാം കരുതുന്നു, അതിലും വലുത് ഒന്നുമില്ലെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും ലോകം എത്ര വലുതാണെന്നും, നാം മനസിലാക്കിയ നമ്മുടെ ലോകം എത്ര ചെറുതാണെന്നും...ഓരോ കാല്‍വയ്പ്പിലും ദൈവം ഒപ്പമുണ്ടെന്നു ഉറപ്പുള്ള ഞങ്ങള്‍ക്ക്, ആ സര്‍വശക്തന്‍ പ്രത്യക്ഷമായത്, ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും അവരുടെ ബന്ധുമിത്രാദികളുടെയും ചങ്ങാതികളുടെയും ഒക്കെ രൂപത്തില്‍. ഭാഗ്യം മഹാഭാഗ്യം എല്ലാം ആ സമഷ്ഠിയില്‍ അര്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ട്......

30/04/2019